اگر مال ودیعه قهراً از امین گرفته شود و مشارالیه قیمت یا چیز دیگری بجای آن اخذ كرده باشد باید آنچه را كه در عِوَض گرفته است بامانت گذار بدهد ولی امانت گذار مجبور بقبول آن نبوده و حق دارد مستقیماً به ق...
اگر وارث امین مال ودیعه را تلف كند باید از عهده مثل یا قیمت آن برآید اگر چه عالم بودیعه بودن مال نبوده باشد....
منافع حاصله از ودیعه مال مالك است....
امین باید مال ودیعه را فقط بكسی كه آنرا از او دریافت كرده است یا قائم مقام قانونی او یا بكسی كه مأذون در اخذ میباشد مسترد دارد و اگر بواسطه ضرورتی بخواهد آنرا ردّ كند و بكسی كه حق اخذ دارد دسترس نداشت...
هر گاه مستحق للغیر بودن مال ودیعه محقق گردد باید امین آنرا بمالك حقیقی ردّ كند و اگر مالك معلوم نباشد تابع احكام اموال مجهولالمالك است....
اگر كسی مال خود را بودیعه گذارد ودیعه بفوت امانتگذار باطل و امین ودیعه را نمیتواند رد كند مگر بوراث او....
در صورت تعدّد وراث و عدم توافق بین آنها مال ودیعه باید بحاكم ردّ شود....
اگر در احوال شخص امانتگذار تغییری حاصل گردد مثلاً اگر امانتگذار محجور شود عقد ودیعه منفسخ و ودیعه را نمیتوان مسترد نمود مگر بكسی كه حق اداره كردن اموال محجور را دارد....
اگر مال محجوری بودیعه گذارده شده باشد آن مال باید پس از رفع حجر بمالك مسترد شود....
اگر كسی مالی را بسمت قیمومت یا ولایت ودیعه گذارد آن مال باید پس از رفع سمت مزبور بمالك آن ردّ شود مگر اینكه از مالك رفع حجر نشده باشد كه در این صورت به قیم یا ولی بعدی مسترد میگردد....