رویکرد تهاجمی ترامپ در مرزها؛ ۵ محور اصلی تغییر سیاست‌های مهاجرتی آمریکا
مهاجرت همواره در سیاست‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا نقش محوری داشته است.
وقتی او در سال ۲۰۱۵ نامزدی خود را برای نخستین دوره ریاست‌جمهوری‌اش اعلام کرد، مکزیک را به ارسال مواد مخدر و جرم به شمال مرز متهم کرد و از آن زمان تاکنون این شعار تکراری او بوده است.
برخی از جاه‌طلبی‌های او در دوره نخست برای جلوگیری از ورود مهاجران توسط دادگاه‌ها محدود شد.
اما این محدودیت‌ها در دوره دوم او، با دیوان عالی منعطف‌تر و ده‌ها میلیارد دلار بودجه اضافی برای اجرای قانون از سوی کنگره، ضعیف‌تر شده است.
اینکه چه کسی باید اجازه زندگی در آمریکا را داشته باشد، همچنان مسئله بزرگی در ذهن رای‌دهندگان در انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو است که به‌طور عمده به‌عنوان همه‌پرسی در مورد ریاست‌جمهوری ترامپ تلقی می‌شود.
او در مبارزات انتخاباتی خود در سال ۲۰۲۴ قول بسته شدن مرزها و اخراج‌های گسترده را داد.
اما حتی در میان کسانی که به موضع سختگیرانه‌تری رای دادند، این نگرانی وجود دارد که این سرکوب بیش از حد پیش رفته است.
در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن، عبور و مرور به شدت افزایش یافت، به‌طوری که تنها در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ بیش از ۴.۵ میلیون برخورد (جلوگیری از ورود) با مهاجران در مرز جنوبی آمریکا ثبت شد که نشان‌دهنده تعداد زیاد افرادی است که به سمت شمال و مرز آمریکا حرکت می‌کردند.
دولت او سرانجام با محدود کردن درخواست‌های پناهندگی و حذف مهاجرانی که به‌طور غیرقانونی و بدون بررسی وارد آمریکا می‌شدند، آمار ماهانه را به میزان قابل توجهی کاهش داد.
زمانی که ترامپ به کاخ سفید بازگشت، آن جریان مهاجران به‌شدت کاهش یافت. برخورد‌های مرزی به‌شدت کاهش یافت.
ترامپ برای دستیابی به آنچه خود به‌طور معمول آن را امن‌ترین مرز در تاریخ آمریکا توصیف می‌کند، رویکردی تهاجمی و چندجانبه در پیش گرفته است.
این اقدام‌ها شامل مواردی مانند عملا متوقف کردن رسیدگی به درخواست‌های پناهندگی در مرز، پایان دادن به رویه «بازداشت و سپس آزادی» مهاجران در داخل خاک آمریکا، اعزام نیروی نظامی به مرز، و اعمال فشار بر مکزیک برای جلوگیری از ورود مهاجرانی است که عازم مناطق شمالی هستند.
وعده ساخت یک دیوار بزرگ در امتداد مرز آمریکا و مکزیک، که طولی بیش از ۳ هزار کیلومتر دارد، یکی از تعهدات کلیدی ترامپ در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۱۶ او بود.
پیشرفت این پروژه در دوره دوم ریاست‌جمهوری او شتاب گرفته است؛ موضوعی که با اختصاص ۴۶.۵ میلیارد دلار بودجه جدید از طریق لایحه هزینه‌کرد ترامپ (موسوم به طرح یک دیوار بزرگ) تقویت شده است.
براساس آمار‌های دولتی، پیش از بازگشت ترامپ به کاخ سفید، حدود هزار کیلومتر دیوار اصلی (که در نزدیک‌ترین فاصله به خط مرزی قرار دارد) و همچنین ۱۲۰ کیلومتر دیوار ثانویه (که کمی عقب‌تر و در داخل خاک آمریکا واقع شده) وجود داشت.
از آن زمان تاکنون حدود ۴۰۰ کیلومتر دیگر دیوار جدید تکمیل شده است که شامل دیوار‌های اصلی، ثانویه و موانع آبی، به همراه تجهیزات فناوری برای شناسایی عبور‌های غیرقانونی می‌شود. در حال حاضر، بیش از ۲ هزار و ۳۰۰ کیلومتر دیگر از این موانع نیز در دست ساخت است.
بخش عمده‌ای از اخبار پیرامون سیاست‌های مهاجرتی ترامپ، مربوط به وقایع داخل خاک آمریکا است؛ جایی که عملیات افسران اداره مهاجرت و گمرک (ICE) برای بازداشت افرادی که به‌گفته آنها به‌طور غیرقانونی در آمریکا حضور دارند، شهر‌های سراسر کشور را تحت‌تاثیر قرار داده است.
ترامپ در دوران کارزار انتخاباتی خود وعده داد که بلافاصله آنچه را «بزرگ‌ترین عملیات اخراج در تاریخ آمریکا» نامید، آغاز خواهد کرد. به ادعای مقام‌های دولت آمریکا، اولویت این عملیات با کسانی است که مرتکب جرم شده‌اند.
براساس داده‌های گردآوری‌شده از سوی پروژه داده‌های اخراج که یک پایگاه داده‌های مهاجرتی آمریکا تحت مدیریت دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) و دانشگاه کالیفرنیا (لس‌آنجلس (UCLA است، شمار بازداشت‌ها و به‌دنبال آن بازداشت افراد در مراکز ویژه مهاجرتی، از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید به‌شدت افزایش یافته است؛ به‌طوری که تنها در ماه جولای (تیر/مرداد) امسال، رکورد حدود ۵۰ هزار بازداشت به ثبت رسید.
با این حال، همین داده‌ها نشان می‌دهند که بخش بزرگی از افراد بازداشت‌شده، فاقد سابقه محکومیت کیفری هستند.
آمار اخراج‌ها نیز به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. تا اواسط جولای امسال، اداره مهاجرت و گمرک آمریکا به‌طور میانگین روزانه هزار و ۲۵۵ نفر را از این کشور اخراج می‌کرد؛ این رقم در ماه‌های پایانی ریاست‌جمهوری بایدن حدود ۷۷۰ نفر در روز بود.
تاکتیک‌های مورد استفاده آیس در شهر‌های آمریکا بسیاری از آمریکایی‌ها، از جمله بسیاری از کسانی را که از محدودیت‌های سختگیرانه‌تر به‌طور گسترده حمایت می‌کردند، نگران کرده است.
ترامپ پس از بازگشت به کاخ سفید در سال گذشته، تقریبا بلافاصله پذیرش پناهندگان را به حالت تعلیق درآورد.
با این حال، در ماه فوریه (بهمن/اسفند)، ترامپ با امضای یک فرمان اجرایی، این فرایند را به‌طور محدود برای سفیدپوستان آفریقای جنوبی دوباره فعال کرد.
سقف پذیرش پناهندگان برای سال مالی ۲۰۲۶ در ابتدا ۷ هزار و ۵۰۰ نفر تعیین شده بود، اما در ماه می (اردیبهشت/خرداد) امسال، به دلیل آنچه دولت آمریکا آن را وضعیت اضطراری و پیش‌بینی‌نشده در موضوع پناهندگان توصیف کرد، این رقم به ۱۷ هزار و ۵۰۰ نفر افزایش یافت.
در همین حال، صد‌ها هزار نفر که در برابر اخراج از آمریکا مصونیت داشتند، با لغو یک سازوکار حمایتی بشردوستانه موسوم به وضعیت حفاظت موقت (TPS) در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، این مصونیت را از دست دادند. این سازوکار به افرادی که صلاحیت‌شان تایید شده بود، اجازه می‌داد در صورتی که بازگشت به کشورشان ناامن تشخیص داده می‌شد، در آمریکا زندگی و کار کنند.
به‌طور کلی، روند پذیرش پناهندگان به‌شدت کند شده و به تعداد بسیار اندکی رسیده است.
سایر مسیر‌های قانونی برای اقامت و کار در آمریکا نیز، در پی تغییرات گوناگون در سیاست‌ها، با محدودیت‌های بیشتری مواجه شده‌اند.
صدور روادید و امکان سفر برای اتباع ده‌ها کشوری که دولت ترامپ آنها را «تهدید امنیتی» توصیف کرده است، به‌طور کامل یا جزئی به حالت تعلیق درآمده است.