آمریکا ۲۵ هزار مهاجر را به کشور‌های ثالث اخراج کرد
براساس تحقیقاتی که به‌تازگی منتشر شده، آمریکا تحت توافق‌نامه‌هایی محرمانه با ۳۵ کشور، بیش از ۲۵ هزار نفر را که هیچ‌گونه پیوندی با آن کشور‌ها نداشتند، به آنجا اخراج کرده است.
از زمان آغاز به کار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در ژانویه ۲۰۲۵ (دی/بهمن ۱۴۰۳)، واشنگتن قرارداد‌هایی را با کشور‌هایی امضا کرده است تا مهاجرانی را که امکان بازگرداندن قانونی آنها به کشورشان وجود ندارد، بپذیرند.
تحقیقات گروه «داستان‌های ممنوعه» (Forbidden Stories) نشان می‌دهد که دولت آمریکا مبلغ ۴۱۰ میلیون دلار را برای پرداخت مستقیم به کشور‌های پذیرنده یا به آژانس‌های سازمان ملل جهت تسهیل این اخراج‌ها، اختصاص داده است.
براساس داده‌های گردآوری‌شده توسط «داستان‌های ممنوعه» و کنسرسیومی از خبرنگاران بین‌المللی، تا تاریخ ۳۱ آگوست ۲۰۲۶ (۹ شهریور ۱۴۰۵)، دست‌کم ۲۵ هزار و ۴۴۷ نفر به کشور‌های ثالث اخراج شده بودند.
بیشتر این افراد، یعنی حدود ۲۰ هزار نفر، به مکزیک اخراج شدند، اما باقی این افراد در ۲۷ کشور دیگر در سراسر آمریکای لاتین، آفریقا و منطقه اقیانوس آرام پراکنده شدند و توافق‌نامه‌هایی نیز با ۷ کشور دیگر نهایی شده است.
این توافق‌ها متفاوت است، ازجمله در مورد اینکه کدام ملیت‌ها می‌توانند اخراج شوند و اینکه آیا افراد دارای سوابق کیفری می‌توانند پذیرفته شوند یا خیر.
تحقیقات در اوایل سال ۲۰۲۶ نشان داد که واشنگتن از ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های ویزا برای کشور‌های آفریقایی استفاده می‌کند تا آنها را مجبور به پذیرش اخراجی‌ها کند.
ناظران به گفتند که اخراجی‌ها بدون اتهام در کشور‌هایی که هیچ پیوندی با آنها ندارند و اگر حقوقی داشته باشند، بسیار کم است، به یک سیاهچاله قانونی انداخته می‌شوند.
داستان‌های ممنوعه گفت که با ۴۹ کشور از ۵۴ کشور آفریقا در مورد پذیرش اخراجی‌های کشور ثالث مذاکره شده است.
به گفته این گروه، یک بخش کمتر شناخته‌شده در وزارت خارجه آمریکا به نام دفتر مهاجرت که در ماه می ۲۰۲۵ (اردیبهشت/خرداد ۱۴۰۴) ایجاد شد، بیشتر مذاکرات و پرداخت‌ها را انجام داده است.
این دفتر توسط کریستین جووه ارهارت، دیپلمات ۴۱ ساله که قبلا به عنوان افسر امنیتی کار می‌کرد، اداره می‌شود.
این گزارش جزئیات سفر‌های او به کامرون را شرح می‌دهد که در ماه دسامبر (آذر/دی) تفاهم‌نامه‌ای با آمریکا در مورد پذیرش مهاجران اخراج‌شده امضا کرد. یک هفته بعد، این کشور همچنین یک برنامه کمک‌های بهداشتی ۵ ساله به ارزش حدود ۴۰۰ میلیون دلار امضا کرد.
ماه بعد، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که ۳۰ میلیون دلار دیگر به آژانس پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) در کامرون اختصاص خواهد داد تا «بازگشت داوطلبانه پناهندگان را تسهیل کرده و با مهاجرت غیرقانونی مبارزه کند».
نخستین هواپیمای حامل افراد اخراج‌شده در ۱۴ ژانویه (۲۴ دی ۱۴۰۴) وارد کامرون شد.
سایر توافق‌نامه‌ها شامل پرداخت‌های مستقیم به دولت‌ها بوده است.
پالائو، کشور جزیره‌ای کوچکی در اقیانوس آرام با جمعیتی کمتر از ۱۸ هزار نفر، در دسامبر ۲۰۲۵ (آذر/دی ۱۴۰۴) توافق‌نامه‌ای را امضا کرد تا در ازای دریافت ۷.۵ میلیون دلار، پذیرای حداکثر ۷۵ تبعه از کشور‌های ثالث باشد.
با این حال، تاکنون تنها ۳ نفر براساس این توافق‌نامه منتقل شده‌اند.
در کشور اسواتینی، از جولای ۲۰۲۵ (تیر/مرداد ۱۴۰۴) تاکنون ۳۲ نفر از مجموع ۱۶۰ نفرِ پیش‌بینی‌شده در توافق‌نامه‌ای به ارزش بیش از ۵ میلیون دلار، وارد این کشور شده‌اند. تحقیقات نشان می‌دهد که این کشور افراد اخراج‌شده‌ای را که دارای سابقه کیفری بوده‌اند، پذیرفته است.
اسناد داخلی وزارت خارجه آمریکا نشان می‌دهد که از مجموع ۴۱۰ میلیون دلار بودجه در نظر گرفته شده برای این توافق‌نامه‌ها، ۸۱ میلیون دلار به دولت‌های امضاکننده اختصاص یافته است.
باقی‌مانده این مبلغ برای سازمان‌های امدادی در نظر گرفته شده بود؛ از جمله بیش از ۱۷۸ میلیون دلار برای سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) و ۱۲۳ میلیون دلار برای کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR).این نهاد‌ها به دلیل مشارکتشان در این طرح‌ها با انتقاد‌هایی مواجه شده‌اند؛ هرچند کمیساریای عالی پناهندگان اعلام کرد که طرف این توافق‌نامه‌های دوجانبه نبوده و بودجه دریافتی از آمریکا، در راستای ماموریت این سازمان برای تقویت سیستم‌های پناهندگی هزینه شده است.