هشدار صلیب سرخ درباره سایه فراموشی بحران غزه

دستور‌های تخلیه رژیم صهیونیستی برای غزه، یورش‌ها و تهدید دوباره قحطی، فلسطینی‌ها را با وجود آتش‌بس در وضعیتی از ناامنی دائمی قرار داده است.

در حالی که قرار بود پس از برقراری آتش‌بس در غزه در اکتبر سال گذشته، زمانی که توافقی برای پایان دادن به نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه از طریق توقف حمله‌های روزانه و اجازه ورود کمک‌های بشردوستانه حاصل شده بود، صدور دستور‌های تخلیه متوقف شود، مردم جنگ‌زده این باریکه همچنان با این چالش مرگ‌بار مواجه هستند.

رژیم صهیونیستی از آن زمان تاکنون بار‌ها توافق‌نامه‌ای را که با میانجی‌گری آمریکا منعقد شده بود، نقض کرده و ضمن انجام حمله‌های تقریبا روزانه، مانع از ورود کمک‌های حیاتی و بسیار مورد نیاز شده است.

به گزارش میدل‌ایست آی، اکنون با گذشت نزدیک به یک سال، ساکنان غزه می‌گویند که نسل‌کشی همچنان ادامه دارد، هرچند توجه رسانه‌ها به آن بسیار کمتر شده است.

یکی از نمود‌های جنگ جاری، صدور دستور‌های تخلیه است؛ اقدامی که بحران آوارگی و کمبود سرپناه را تداوم می‌بخشد؛ بحرانی که ناشی از تخریب گسترده خانه‌ها توسط رژیم صهیونیستی در طول جنگ است.

این دستور‌ها معمولا هیچ بازه زمانی مشخصی برای ترک محل یا بازگشت به آن تعیین نمی‌کنند؛ ساکنان ممکن است تنها چند دقیقه یا چند برای فرار فرصت داشته باشند، بدون آن که بدانند چه زمانی بازگشت به منطقه امن خواهد بود.

با وجود این، حتی مناطقی که هیچ‌گونه هشدار قبلی دریافت نکرده‌اند نیز بار‌ها بمباران می‌شوند و در هر حمله، شماری از غیرنظامیان شهید یا مجروح می‌شوند.

در ۳ سپتامبر (۱۲ شهریور)، بیمارستان کمال عدوان و مناطق اطراف آن در شمال غزه، درپی یورش ناگهانی رژیم صهیونیستی به آن سوی خط موسوم به خط زرد و در بحبوحه تیراندازی‌های شدید، ناچار به تخلیه شدند؛ در این حمله، دست‌کم ۲ فلسطینی ازجمله یک کودک شهید و شمار زیادی مجروح شدند.

از زمان توافق آتش‌بس، هزار و ۳۸۱ فلسطینی در حمله‌های مداوم رژیم صهیونیستی شهید شده‌اند؛ یعنی به‌طور میانگین حدود ۴ نفر در روز.

به گفته وزارت بهداشت فلسطین در غزه، ۴ هزار و ۷۵۷ فلسطینی دیگر نیز مجروح شده‌اند.

یکی از ساکنان شرق شهر غزه گفت که بمباران فقط یکی از ۳ جنبه هولناک نسل‌کشی‌ای است که ما تجربه کرده‌ایم.

وی که از سال نخست نسل‌کشی آواره شد، اظهار کرد: ۲ جنبه دیگر همچنان ادامه دارند: یورش‌های مداوم و کوچ اجباری و گرسنگی که هر روز سایه شوم خود را بر سر ما حفظ کرده است؛ وقتی پس از توافق آتش‌بس از جنوب برگشتیم، خط زرد حدود یک کیلومتر با ما فاصله داشت؛ امروز، فاصله آن تنها حدود ۲۰۰ متر است؛ هر شب، انگار جنگ دوباره شروع شده است؛ نیرو‌های اشغالگر اسرائیل به سمت مناطق ما آتش سنگینی می‌گشایند و ما به سختی از گزند گلوله‌ها جان سالم به در می‌بریم.

خط زرد یک مرز نظامی است که ارتش رژیم صهیونیستی پس از آتش‌بسی که با میانجی‌گری آمریکا در ماه اکتبر برقرار شد، به‌طور یک‌جانبه در داخل غزه تعیین و علامت‌گذاری کردند؛ این خط یک منطقه ممنوعه ایجاد می‌کند و دسترسی فلسطینی‌ها به بخش‌های وسیعی از شمال، جنوب و شرق غزه را با تهدید استفاده از نیروی مرگ‌بار، محدود می‌سازد.

از زمان اجرایی شدن آتش‌بس، این خط به‌تدریج به سمت غرب پیشروی کرده، وارد محله‌های مسکونی شده و تقریبا ۷۰ درصد از نوار غزه را در بر گرفته است.

نظامیان صهیونیست هر مرحله از گسترش این خط را با قرار دادن بلوک‌های بتنی زرد در مناطق مسکونی و پرجمعیت علامت‌گذاری می‌کنند.

با وجود اینکه مقام‌های رژیم صهیونیستی پس از برقراری آتش‌بس، گذرگاه‌ها را برای ورود کالا و کمک‌های بین‌المللی به غزه تا حدی بازگشایی کردند، اما همچنان حدود ۱.۴ میلیون نفر یعنی ۶۴ درصد از جمعیت این منطقه، با ناامنی غذایی حاد در سطح بحران یا وخیم‌تر از آن که در سیستم طبقه‌بندی یکپارچه مراحل امنیت غذایی IPC در رده ۳ یا بالاتر قرار می‌گیرد دست‌به‌گریبان هستند.

براساس اعلام وزارت بهداشت فلسطین، پیش از توافق آتش‌بس، دست‌کم ۴۵۳ فلسطینی ازجمله ۱۵۰ کودک در غزه بر اثر سوءتغذیه شدید جان باختند.

پس از آتش‌بس نیز صد‌ها تن از ساکنان همچنان از مشکلات جسمانی ناشی از سوءتغذیه رنج می‌برند.

به گزارش آناتولی، پت گریفیتس، سخنگوی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ ICRC، هشدار داد که با وجود کاهش شدت درگیری‌ها از زمان برقراری آتش‌بس در سال گذشته، مرگ و ویرانی همچنان هر روز گریبان‌گیر فلسطینی‌های غزه است.

گریفیتس که در سفر یک هفته‌ای به شهر غزه به سر می‌برد، گفت: بیایید صریح باشیم، مرگ و ویرانی برای فلسطینی‌ها غزه هر روز ادامه دارد؛ این رنج واقعی و ملموس است و هر روز وجود دارد؛ حتی زمانی که غزه در صدر اخبار نیست؛ زندگی فلسطینی‌ها در اینجا به شیوه‌هایی مختل شده که تصور آن دشوار است؛ کودکان از تحصیل محروم مانده‌اند؛ مردم به مراقبت‌های پزشکی تخصصی یا درمان بیماری‌های مزمن دسترسی ندارند؛ خانواده‌ها خانه‌ها و منابع معیشت خود را از دست داده‌اند و بسیاری همچنان در بی‌خبری از عزیزانشان به سر می‌برند و نمی‌دانند که آیا آن‌ها در بازداشت هستند یا جان باخته‌اند.

وی تصریح کرد که دسترسی بشردوستانه همچنان یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیش روی تیم‌های صلیب سرخ در غزه است.

سخنگوی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ گفت: هزاران فلسطینی در غزه پس از آوارگی یا از دست دادن خانه‌هایشان همچنان در چادر زندگی می‌کنند و بسیاری از آن‌ها مجبور شده‌اند بار‌ها و بار‌ها محل سکونت خود را تغییر دهند؛ پس از ۳ سال زندگی در چادر و تحمل گرما و سرمای شدید، برخی خانواده‌ها با وجود خطر ریزش، به ساختمان‌های آسیب‌دیده بازمی‌گردند، چرا که گزینه‌های دیگری پیش رو ندارند.

وی با اشاره به نزدیک شدن به فصل زمستان، هشدار داد که بارش‌های سنگین و وزش باد ممکن است خطر ریزش‌های بیشتر را افزایش دهد؛ گریفیتس همچنین خواستار ورود ماشین‌آلات سنگین برای آواربرداری و مصالح بادوام برای ایجاد سرپناه به نوار غزه شد.

سخنگوی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ اظهار کرد که آتش‌بس اکتبر سال گذشته از شدت درگیری‌ها کاست، اما بحران انسانی همچنان وخیم است.

وی گفت: مرگ و ویرانی برای فلسطینی‌های غزه هر روز ادامه دارد؛ رنج و مصائب آن‌ها حتی زمانی که غزه دیگر در صدر اخبار نیست، همچنان پابرجاست؛ رویا‌ها و امید‌های فلسطینی‌ها برای آینده، اغلب در پوشش‌های خبری بین‌المللی نادیده گرفته می‌شود.

سخنگوی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ گفت: اشتیاق برای داشتن یک زندگی عادی و توأم با کرامت، بازتاب‌دهنده هدف اصلی حقوق بشردوستانه بین‌المللی است: حفاظت از غیرنظامیان و کاهش رنج و آلام آن‌ها در دوران درگیری.