ناپدیدسازی پناهجویان در جریان سیاستهای مهاجرتی آمریکا
دولت آمریکا طی یکونیم سال گذشته بیش از ۲۳ هزار نفر را به کشورهایی اخراج کرده است که هیچگونه ارتباطی با آنها ندارند، ممکن است زبانشان را ندانند و عموما در آنجا فاقد وضعیت قانونی هستند.
اتحادیه آزادیهای مدنی آمریکا گزارش کرد: گاهی اوقات، این دولت افراد را به مناطق درگیر مناقشه یا کشورهایی میفرستد که احتمالا در آنجا با آزار و اذیت یا حتی شکنجه مواجه خواهند شد.
دولت آمریکا به ریاستجمهوری ترامپ دهها میلیون دلار هزینه میکند تا افراد را (که گاهی تا بیش از ۵۰ در غلوزنجیر هستند) با هواپیما به کشورهای ثالثی منتقل کند که هیچ پیوندی با آنها ندارند؛ حتی در مواردی که این افراد در دادگاههای مهاجرتی آمریکا حکم حمایت و پناهندگی دریافت کردهاند.
مذاکرات مربوط به سیاستها و توافقنامههای اخراج به کشورهای ثالث پشت درهای بسته انجام میشود و برخی از آنها هرگز علنی نشدهاند.
از یک سو، آنچه دولت آمریکا در واقع برای آن هزینه میکند، نوعی است؛ هدف، ایجاد چنان وحشتی در میان مهاجران است که از پیگیری پروندههای خود دست بکشند و تن به اخراج داوطلبانه دهند. اما همزمان، این دولت توافقنامهها، برنامههای پروازی و هرگونه اطلاعاتی درباره اینکه چه کسانی، به کجا و به چه دلیلی اخراج شدهاند را بهعنوان اسراری کاملا محرمانه حفظ میکند.
این پنهانکاری یک راهبرد است و با این هدف طراحی شده است که این پروازها را از نظارت دادگاه و افکار عمومی دور نگه دارد، افراد حاضر در پروازها را شکنجه روحی دهد و در دیگرانی که منتظرند تا ببینند آیا نوبت آنهاست یا خیر، وحشت ایجاد کند.
دولت آمریکا پناهجویانی را که امکان بازگرداندن آنها به کشورهای مبدا وجود ندارد، به کشورهایی مانند رواندا، گینه استوایی و آفریقای مرکزی اخراج میکند؛ اقدامهایی که بهطور معمول بر پایه توافقهای مبهم و با هزینههایی گاه تا ۵۰ میلیون دلار برای هر پرواز انجام میشود.
دولت آمریکا از ابتدای سال ۲۰۲۵ تا کنون بیش از ۳۵ توافقنامه پنهانی با کشورهای مختلف امضا کرده است. عدم شفافیت و افشا نشدن جزئیات این توافقها تا آخرین روزهای پیش از پرواز، مانع از نظارت کنگره، افکار عمومی و دسترسی حقوقی پناهجویان به وکلا برای لغو حکم اخراج میشود.