مسجدهای آمریکا در آتش جنایتهای نفرتمحور
در حالی که مسلمانان آمریکایی برای پیروزی در انتخابات و روندهای تصدی پستهای دولت در این کشور تلاش میکنند، حملهها و لفاظیهای اسلامستیزانه در آمریکا تشدید شده است و مسجدی در ایالت اوهایو برای سومین بار مورد حمله قرار گرفت.
به گزارش گاردین، چند مهاجم در ساعات اولیه روز سوم آگوست (۱۲ مرداد) مرکز جامعه اسلامی وستوود شدند؛ شیشه خردشده روی ۲ پوستر حاوی خطوطی از قرآن به زبان عربی که بر روی یکی از دیوارهای مرکز آویزان است، به همان اندازه نگرانکننده است.
یک عضو هیئت مدیره و عضو مرکز جامعه از دهه ۱۹۶۰، با اشاره به اینکه اشیاء قیمتی ازجمله دوربین مداربسته و مانیتور تلویزیون دزدیده شدهاند، گفت که الفاظ رکیکی روی تخته سفید مرکز نوشته شده است.
مسئولان این مرکز که دارای یک مسجد و انبار غذا است و در یک محله محروم و عمدتا سیاهپوستنشین در غرب سینسیناتی واقع شده است، هم صدا با اعضای جامعه مسلمانان محلی این حادثه را یک جنایت ناشی از نفرت نامیدهاند.
این سومین باری است که در ۷ سال گذشته به این مرکز حمله میشود و در حادثه قبلی، نوشتههای نژادپرستانه روی دیوارهای مرکز نوشته شده بود.
این حمله در حالی رخ داد که تعداد سیاستمداران مسلمان آمریکایی که برای مناصب سیاسی در این کشور نامزد شدهاند، افزایش یافته و پس از آن، مجموعهای از اظهارات تکاندهنده اسلامستیزانه از سوی سیاستمداران جمهوریخواه و چهرههای راست افراطی منتشر شده است.
در میشیگان، عبدل السید، نامزد سناتور دموکرات، پس از پیروزی اولیه خود در ۴ آگوست (۱۳ مرداد)، هدف اعتراضهای راستگرا قرار گرفته است؛ السید، متخصص اپیدمیولوژی که خواستار لغو قانون مهاجرت و گمرک (ICE) و پایان دادن به بودجه نظامی آمریکا برای رژیم صهیونیستی شده است، بارها توسط دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا هدف قرار گرفته است.
گزارشی از مرکز مطالعات نفرت سازمانیافته (CSOH)، یک اندیشکده مستقر در واشنگتن دیسی، نشان داد که هدف قرار دادن السید از زمان انتخابات اوایل این ماه، ۲۰ برابر افزایش یافته است.
ترامپ در ۱۰ آگوست (۱۹ مرداد)، با اشاره به نامزدی عبدل السید، لفاظیهای مورد استفاده افراطگرایان در حمله به مسلمانان آمریکایی در هفتهها و ماههای اخیر را تکرار کرد.
در ماه مارس، شورای روابط اسلامی-آمریکایی (Cair) از افزایش بیسابقه تعداد حادثهها و تبعیضهای اسلامستیزانه در سراسر کشور در سال گذشته خبر داد؛ در ماه مه، ۳ نفر توسط ۲ مهاجم در مسجدی در سندیگو هدف قرار گرفتند و قربانی شدند.
مدیر اجرایی مرکز مطالعات نفرت سازمانیافته، گفت: آنچه اکنون شاهد آن هستیم، یک کارزار بسیار سازمانیافته و هماهنگ برای ایجاد ترس و وحشت در مورد مسلمانان برای کسب آرای انتخاباتی، توجیه سیاستهای داخلی و جلب حمایت برای جنگهای خارجی است.
وی اظهار کرد: این ادعا که مسلمانان برای «تسخیر» آمریکا میآیند، به یک جریان اصلی تبدیل شده و اکنون ادامه اسلامستیزی پس از ۱۱ سپتامبر است، اما از بسیاری جهات، زشتتر و آشکارتر شده است؛ آنچه بهویژه نگرانکننده است این است که تعصبی که زمانی محدود به گروههای حاشیهای ضدمسلمان بود، اکنون از بالاترین مقام کشور، توسط مقامهای منتخب، میلیاردرها و تاثیرگذاران سیاسی اصلی، تکرار و تقویت میشود.
در اوهایو، بهویژه آمریکاییهای سومالیاییتبار هدف خشونتها و سرکوبهای مهاجرتی ترامپ قرار گرفتهاند؛ زمستان گذشته، مأموران اداره گمرک و گمرک آمریکا، افراد بانفوذ راستگرا و دیگر عوامل تحریککننده، پس از ادعاهای دروغین ترامپ درباره اینکه اعضای این جامعه «کشور را غارت میکنند»، به مهدکودکها و دیگر مراکز تحت مدیریت آمریکاییهای سومالیاییتبار در کلمبوس هجوم بردند.
در بحبوحه این فضا، مقامهای مذهبی و اجتماعی در اوهایو میگویند تردید دارند که نیروهای انتظامی فدرال کاری برای کمک انجام خواهند دهند.
یکی از سازماندهندگان جامعه اسلامی در اوهایو و ساکن سینسیناتی، میگوید که قصد ندارد از افبیآی بخواهد که حمله به مرکز جامعه را بهعنوان یک جنایت ناشی از نفرت بررسی کند.
وی گفت: من به مقامها برای یافتن عامل این حمله اعتماد ندارم؛ ما مواردی داشتهایم که در آن بزرگترین مسجد سینسیناتی بمبگذاری شده است.
براساس دادههای افبیآی، جرایم نفرتمحور ضد مسلمان سالانه دهها تا صدها مورد گزارش میشود؛ در سال ۲۰۲۴، حدود ۲۲۸ حادثه ضد اسلامی ثبت شد که شامل قربانیان متعدد بود؛ در سال ۲۰۲۵ نیز بیش از ۲۰۰ مورد گزارش شد.
این اعداد، با توجه به کمگزارشدهی رایج در جرایم نفرتمحور، احتمالا کمتر از واقعیت است؛ گزارشهای شورای روابط اسلامی-آمریکایی نشان میدهد که حادثههای هدفمند علیه اماکن عبادی اسلامی در دورههای خاص بهشدت افزایش یافته است.
مطالعهای از دانشگاه مریلند نشان داد که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹، دو سوم حملههای اسلامستیزانه ضد مسلمانان بهصورت مستقیم مسجدها یا مراکز اسلامی را هدف قرار داده است؛ سلاحهای آتشزا در نزدیک به نیمی از این موارد استفاده شده و اغلب بدون تلفات جانی بوده، اما آسیب مالی و روانی سنگینی وارد کرده است.
گزارش A-Mark Foundation (۲۰۱۲–۲۰۲۲) نیز حاکی است که مسجدها، با وجود سهم بسیار اندک از کل اماکن عبادی (حدود ۰٫۶ درصد)، ۱۷ درصد حملههای خشونتآمیز به اماکن مذهبی را تشکیل میدهند و ۸۳ درصد این حملههای با انگیزه اسلامستیزی بودهاند.
نمونههای برجسته شامل آتشسوزیها، خرابکاری با گرافیتیهای نفرتآمیز، تهدیدهای تلفنی و حملههای مسلحانه است؛ حمله به مرکز اسلامی سندیگو در مه ۲۰۲۶ بهعنوان نخستین حمله مرگبار به یک مسجد در آمریکا در این قرن شناخته شد؛ موارد دیگر مانند آتشسوزی در مرکز اسلامی شمالشرق فیلادلفیا در جولای ۲۰۲۶ و خرابکاریهای مکرر در اوهایو، تگزاس و کالیفرنیا، الگوی مداوم را نشان میدهند.
اتحادیه آزادیهای آمریکا ACLU نیز نقشهای از صدها حادثه ضد مسجد از سال ۲۰۰۵ به بعد منتشر کرده که شامل مخالفتهای منطقهبندی برای ساخت مسجد تا حملههای فیزیکی است.
جنایتهای نفرتمحور هسته اصلی این حملهها را تشکیل میدهد؛ مطالعات نشان میدهند که انگیزه در بیشتر حملهها به مسجدها، نفرت است.
این روند پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بهشدت افزایش یافت و در دورههای تنشها در غرب آسیا دوباره اوج گرفت؛ شورای روابط اسلامی – آمریکایی، در گزارشهای خود افزایش شکایتهای ضد مسلمانان را پس از این رویدادها مستند کرده است؛ عاملان اغلب مردان سفیدپوست با گرایشهای راست افراطی یا برتریطلبی سفید هستند، هرچند همه موارد لزوما سازمانیافته نیستند.
تاثیر روانی این حملهها عمیق است: جوامع مسلمان احساس ناامنی دائمی میکنند و هزینههای امنیتی مساجد افزایش مییابد.
به گزارش brennancenter، لفاظیهای مقامهای رسمی آمریکا نقش مهمی در عادیسازی اسلامستیزی و تشویق غیرمستقیم به خشونت ایفا کرده است؛ پس از ۱۱ سپتامبر، برنامههای نظارتی گسترده بر مسجدها و جوامع مسلمان فضایی از سوءظن ایجاد کرد.
در دوره کارزار و ریاستجمهوری ترامپ، لفاظیهای اسلامستیزانه با افزایش چشمگیر جرایم نفرتمحور ضد مسلمانان همراه بود؛ گزارش Brennan Center for Justice این دوره را بهعنوان «دولت اسلامهراس» توصیف کرده و پیوند مستقیم بین لفاظیهای کارزار و افزایش حملهها به مسجدها را مستند ساخته است.
در سالهای اخیر نیز مقامهای ایالتی و فدرال با لفاظیهای خود به این فضا دامن زدهاند؛ مطالعات نشان میدهند که چنین لفاظیهایی از سوی مقامها، احساس مصونیت را در میان افراطگرایان تقویت کرده و به افزایش حادثهها پس از انتخابات یا بحرانهای غرب آسیا منجر میشود.
اسلامستیزی ساختاری نیز نقش دارد؛ کلیشههای رسانهای همراه با سیاستهای مهاجرتی سختگیرانه و فهرستهای نظارتی که عمدتا نامهای مسلمان را هدف قرار میدهند، محیط مساعدی برای تعصب ایجاد میکند.
حمله به مسجدها در آمریکا نهتنها آزادی مذهبی را نقض میکند، بلکه اعتماد جوامع اقلیت به نهادهای دولتی را تضعیف میسازد و چرخه بیاعتمادی را تقویت میکند؛ در حالی که نرخ کلی برخی جرایم نفرتمحور نوسان داشته، الگوی هدفگیری نامتناسب مسجدها پایدار مانده است.
فقط با پرداختن به ریشههای اسلامستیزی در گفتمان رسمی و جنایتهای نفرتمحور میتوان از تکرار این حملهها جلوگیری کرد؛ دادههای موجود تا آگوست ۲۰۲۶ نشان میدهد که این مشکل ساختاری است و نیازمند پاسخ ساختاری است.