روز بینالمللی یادبود قربانیان تروریسم و تناقضهای مدعیان جهانی حقوق بشر
روز ۲۱ آگوست (۳۰ مرداد) در تقویم رسمی بینالمللی بهعنوان «روز بینالمللی یادبود و ادای احترام به قربانیان تروریسم» شناخته میشود.
این روز براساس قطعنامه شماره ۷۲/۱۶۵ مجمع عمومی سازمان ملل که در دسامبر سال ۲۰۱۷ (آذر/دی ۱۳۹۶) به تصویب رسید، پایهگذاری شد. تصویب این قطعنامه حاصل تلاشهای دیپلماتیک و فراگیر جامعه جهانی برای ایجاد یک بستر رسمی به منظور همدردی، حمایت حقوقی، و ارتقای منزلت افرادی بود که جان، سلامتی یا عزیزان خود را در جریان اقدامهای خشونتآمیز تروریستی در سراسر جهان از دست دادهاند.
براساس اسناد رسمی منتشرشده دفتر ضدتروریسم سازمان ملل (UNOCT)، اهداف گرامیداشت این روز در چند محور اصلی خلاصه میشود:
تکریم و پاسداشت یاد قربانیان: زنده نگه داشتن یاد افرادی که بیگناه قربانی خشونت کور شدهاند و جلوگیری از فراموشی درد و رنج خانوادههای آنان.
حمایت و ارتقای حقوق بشر: تاکید بر مسئولیت دولتها و نهادهای بینالمللی جهت ارائه کمکهای پزشکی، روانی، مالی و حقوقی به بازماندگان.
مقابله با افراطگرایی خشونتآمیز: ایجاد همبستگی جهانی برای ریشهکنی علل و عوامل بروز تروریسم و قطع شریانهای مالی و ایدئولوژیک آن.
سازمان ملل هر سال در این روز با برگزاری همایشها، نمایشگاههای عکس و نشستهای تخصصی، یادآوری میکند که تروریسم در هر شکل و شمایلی، فارغ از انگیزه یا قومیت و مذهب مرتکبان آن، جنایتی غیرقابل توجیه است که شالوده امنیت و حقوق بشر را هدف قرار میدهد.
با این حال، نگاهی دقیقتر به تحولات سیاسی و نظامی جهان نشان میدهد که مفهوم تروریسم بهطور معمول دچار استانداردهای دوگانه شده و حقوق بسیاری از قربانیان در سایه سیاستهای قدرتها نادیده گرفته میشود.
در حالی که دستگاههای رسانهای غربی همواره تلاش میکنند مفهوم تروریسم را به گروههای غیردولتی یا بازیگران خرد محدود کنند، گزارشها و اسناد مستند نهادهای حقوق بشری و بینالمللی اثبات میکنند که اقدامهای نظامی، مداخلههای مستقیم و سیاستهای حاکمیتی آمریکا و رژیم صهیونیستی حجم وسیعی از تروریسم دولتی را سازماندهی کرده و به جانباختن میلیونها انسان بیگناه در نقاط مختلف جهان انجامیده است.
نقش رژیم صهیونیستی با حمایتهای همهجانبه مالی، تسلیحاتی و دیپلماتیک آمریکا، از شاخصترین نمونههای تروریسم سازمانیافته دولتی در قرن بیستویکم است.
براساس گزارشهای متعدد سازمانهای حقوق بشری، عملیاتهای نظامی رژیم صهیونیستی در نوار غزه و کرانه باختری مصداق بارز جنایتهای جنگی و جنایت علیه بشریت است.
بمبارانهای کور، هدف قرار دادن بیمارستانها، مدارس وابسته به سازمان ملل، مراکز پناهجویان و زیرساختهای حیاتی انرژی و آب در غزه، به شهادت دهها هزار زن و کودک انجامیده است.
همچنین گزارشهای کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل (OHCHR) بارها محاصره کامل، گرسنگی دادن عمدی و منع ورود دارو و تجهیزات پزشکی به غزه را به عنوان ابزارهای مجازات جمعی و رفتارهای غیرانسانی محکوم کردهاند.
تسلیح مداوم ارتش رژیم صهیونیستی با بمبهای سنگین و سنگرشکن ساخت آمریکا و استفاده از حق وتو در شورای امنیت برای جلوگیری از برقراری آتشبس، آمریکا را بهعنوان همکار اصلی در این کشتارها تثبیت کرده است.
تجاوز نظامی آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ با توسل به ادعاهای واهی درباره وجود سلاحهای کشتار جمعی، یکی از سیاهترین صفحات تاریخ معاصر را رقم زد.
براساس آمارهای منتشرشده توسط پروژه پیکرشماری عراق، که یک نهاد تحقیقاتی مستقل و معتبر است، تجاوز آمریکا و پیامدهای ناشی از اشغالگری، بهطور مستقیم و غیرمستقیم به جانباختن بیش از ۲۰۰ هزار غیرنظامی عراقی منجر شد.
طبق اسناد مرکز تحقیقاتی استنفورد و بروان، انهدام ساختارهای اداری و امنیتی عراق توسط نیروهای اشغالگر، موجب ایجاد خلاء قدرت شد که زمینه اصلی را برای پیدایش و گسترش گروههای تروریستی مانند داعش فراهم آورد؛ گروهی که خود مرتکب فجایع بیشماری علیه مردم منطقه شد.
حضور ۲۰ ساله نیروهای نظامی آمریکا و ناتو در افغانستان با عنوان ادعایی «مبارزه با تروریسم»، خود به منبع اصلی رعب، ترس و کشتار مردم بیگناه تبدیل شد.
براساس مستندات ثبتشده توسط دفتر هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان (UNAMA)، در طول این ۲ دهه، دهها هزار غیرنظامی افغانستانی در جریان عملیاتهای شبانه، بمبارانهای هوایی و حمله به مناطق مسکونی توسط نیروهای آمریکایی جان خود را از دست دادند.
گزارشهای سازمان خبرنگاری تحقیقی نشان میدهد که حملههای پهپادی آمریکا در افغانستان، پاکستان و یمن بارها تجمعهای غیرنظامی، مراسمهای عروسی و حتی کشاورزان مشغول به کار را به جای عناصر تروریستی هدف قرار داده و هیچگاه پاسخگویی شفافی درباره این جنایتها صورت نگرفته است.
یکی دیگر از ابعاد تروریسم دولتی آمریکا و رژیم صهیونیستی، ترورهای فرامرزی و هدفمند فرماندهان، دانشمندان و شخصیتهای سیاسی است.
طبق گزارشهای گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور تروریسم و حقوق بشر، ترورهای هدفمند فرامرزی نقض صریح منشور ملل متحد، متون حقوق بینالملل و تجاوز به حاکمیت ملی کشورها محسوب میشود. این اقدامها نوعی ایجاد رعب و ترور ساختاری در سطح بینالملل است.
کارشناسان میگویند که روز بینالمللی یادبود و ادای احترام به قربانیان تروریسم زمانی معنای واقعی خود را پیدا میکند که جامعه جهانی فارغ از فشارهای سیاسی قدرتهای سلطهطلب، تمامی اشکال تروریسم را به یک چشم ببیند.