داستان ادامهدار رسواییهای جنسی در زندانهای آمریکا
یک متخصص زنان و زایمان در زندان فلوریدای آمریکا و کارفرمایش پس از طرح شکایت ۵ زن مبنی بر تجاوز جنسی پزشک به آنها در دوران حبس، موافقت کردند که ۱۰۰ هزار دلار به آنها بپردازند.
طبق دادخواست فدرال که در سال ۲۰۲۴ ثبت شده است، این زنان عنوان کردهاند که آدر بنوا در طول معاینههای زنان و زایمان در زندان لوول بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ آنها را مورد تعرض و تجاوز جنسی قرار داده است.
بنوا برای شرکت سنتوریون آو فلوریدا، شرکتی که توسط ایالت برای ارائه مراقبتهای پزشکی در زندانها قرارداد بسته بود، کار میکرد. سوابق دادگاه نشان میدهد که او در ژوئن ۲۰۲۴ (خرداد/تیر ۱۴۰۳)، حدود ۳ ماه پس از طرح شکایت زنان، از سمت خود در زندان لوول، که بزرگترین زندان زنان آمریکا است، استعفا کرد.
طبق گفته منابع آگاه، مجوز پزشکی فرد متهم با وجود اسن شکایت تا این ماه در فلوریدا بدون هیچ سابقه انضباطی فعال بوده است.
وزارت اصلاحات فلوریدا، شرکت سنتوریون آو فلوریدا و وکیل نماینده شرکت به درخواستها برای اظهار نظر پاسخی ندادند. وکیل بنوا از اظهار نظر در این مورد خودداری کرد.
براساس سوابق دادگاه، بنوا هرگونه تخلفی را رد کرده و این اتهامها را شرمآور و عجیب خواند. سنتوریون نیز هرگونه تخلفی را رد کرد.
طرفین به جای محاکمه، در ماه ژانویه (دی/بهمن ۱۴۰۴) به صدور حکم نهایی رضایت دادند. مبلغ ۱۰۰ هزار دلار بین ۵ شاکی تقسیم خواهد شد.
این درحالی است که پژوهشها و آمارهای رسمی انتشاریافته در آمریکا نشان میدهند که سوءاستفاده، تعرض و تجاوز جنسی در مراکز بازداشت و زندانهای این کشور، یک بحران ساختاری و پرسابقه است.
طبق تازهترین پیمایش ملی زندانیان که توسط اداره آمار دادگستری آمریکا، زنان زندانی به میزان قابلتوجهی در معرض قربانیشدن جنسی قرار دارند.
بر اساس دادههای اداره آمار دادگستری آمریکا، حدود ۵.۷ درصد از زنان زندانی در زندانهای ایالتی و فدرال آمریکا گزارش کردهاند که در دوران حبس مورد سوءاستفاده یا تعرض جنسی قرار گرفتهاند. با وجود آنکه زنان تنها حدود ۷ تا ۱۰ درصد از کل جمعیت زندانیان آمریکا را تشکیل میدهند، اما گزارشها نشان میدهد که درصد بالایی از پروندههای تاییدشده سوءاستفاده جنسی توسط کارکنان (پزشکان، نگهبانان و متصدیان) مربوط به زندانهای زنان است. حدود ۲.۳ درصد از زنان زندانی بهویژه تعرض یا تجاوز جنسی را توسط کارکنان زندان گزارش کردهاند.
سازمانهای حقوق بشری بینالمللی از جمله گزارشگران ویژه سازمان ملل در بررسیهای جامع خود درمورد وضعیت زنان در بازداشتگاههای آمریکا تاکید میکنند که عدم توازن قدرت میان نگهبانان/کارکنان و زندانیان، بستری آسیبپذیر برای سوءاستفادههای جنسی، از جمله در معاینههای پزشکی و اتاقهای انفرادی ایجاد کرده است.
همچنین بر اساس گزارشهای عفو بینالملل، بیش از ۴۰ تا ۶۰ درصد (و در برخی ایالتها تا ۹۰ درصد) از زنان زندانی پیش از ورود به زندان نیز سابقه تحمل خشونت خانگی یا تعرض جنسی را داشتهاند، موضوعی که آسیبپذیری روانی و روحی آنان را در برابر رفتارهای سوءاستفادهگرانه در داخل زندان دوچندان میکند.
پژوهشهای میدانی نشان میدهند که آمارهای رسمی تنها نوک کوه یخ محسوب میشوند. تخمین زده میشود که کمتر از ۱۰ درصد از موارد تعرض و سوءاستفاده جنسی در زندانهای آمریکا بهطور رسمی ثبت یا گزارش میشوند؛ چرا که زنان زندانی از ترس اقدامهای تلافیجویانه نگهبانان، لغو مرخصی یا آزادی مشروط، انتقامجویی و همچنین عدم اعتماد به سیستم رسیدگی به شکایتهای داخلی زندانها، از مطرح کردن شکایت خودداری میکنند.