بحران کمبود داروهای بیماران سرطانی در غزه
تازهترین گزارش منتشرشده توسط مرکز حقوق بشر فلسطین نشان میدهد که حدود ۱۱ هزار بیمار مبتلا به سرطان در نوار غزه به دلیل کمبود بیسابقه و شدید داروهای حیاتی، شیمیدرمانی و درمانهای مکمل، در شرایط بسیار بحرانی بهسر میبرند و حیات آنها با خطر جدی و فوری روبهرو شده است.
این مرکز تاکید کرده که این بحران دارویی ناشی از اقدامها و سیاستهای ساختاری رژیم صهیونیستی در نابودی زیرساختهای درمانی غزه و ممانعت از ورود تجهیزات پزشکی است.
حملههای نظامی صورتگرفته علیه سیستم بهداشت و درمان غزه، تنها بیمارستان تخصصی سرطان بزرگسالان در این منطقه و همچنین بخش آنکولوژی بیمارستان کودکان الرنتیسی را کاملا از خدمترسانی خارج کرده است.
علاوه بر این، هدف قرار گرفتن بخش درمان سرطان در بیمارستان اروپایی غزه در خانیونس، دسترسی بیماران به خدمات تخصصی را متوقف کرده است.
مدیر پزشکی مرکز سرطان غزه، اعلام کرد: کمبود داروهای شیمیدرمانی به ۶۱ درصد رسیده و خدمات پرتوپزشکی (رادیوتراپی) بهطور کامل متوقف شده است. این شرایط در کنار ممنوعیت خروج بیماران، باعث شده تا روزانه دستکم ۳ بیمار مبتلا به سرطان به دلیل عوارض بیماری و نبود درمان جان خود را از دست بدهند.
همچنین حدود ۴ هزار بیمار مبتلا به سرطان با وجود داشتن پرونده و مجوزهای لازم، از حق خروج از غزه برای اعزام به مراکز درمانی خارج از کشور محروم شدهاند؛ امری که به گفته پزشکان، عملا حکم مرگ تدریجی برای آنان محسوب میشود.
ناپدیدشدن امکانات تشخیصی برای بیماران مبتلا به لوسمی
به گفته هانی عیاش، متخصص بیماریهای خون، وضعیت بیماران مبتلا به لوسمی (سرطان خون حاد) بهویژه نوجوانان، بسیار خطرناک است. نبود مواد رنگآمیزی آزمایشگاهی، کیتهای نمونهبرداری از مغز استخوان و بحران شدید کمبود فرآوردههای خونی مانند پلاکت و پلاسما در بانکهای خون، امکان تشخیص و درمان به موقع را از بین برده و شانس بهبودی بیماران را به حداقل رسانده است.
اظهارات ثبتشده شاهدان توسط مرکز حقوق بشر فلسطین نیز نشان میدهد بیماران مختلف با وجود تکمیل مراحل اداری پروندههای اعزام، ماههاست در چادرهای آوارگان با دردهای شدید و خونریزی روزگار میگذرانند و اجازه خروج به آنها داده نمیشود.
مرکز حقوق بشر فلسطین تاکید میکند که محرومسازی هدفمند بیماران از دارو و خدمات درمانی، نقض صریح ماده ۱۲ میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و همچنین مواد ۵۵ و ۵۶ کنوانسیون چهارم ژنو است که رژیم اشغالگر را موظف به تامین خدمات پزشکی و دارویی برای ساکنان مناطق تحت اشغال میکند.
این سازمان حقوق بشری تاکید کرد که تحمیل عمدی شرایط زیستیِ ناممکن به بیماران و تسریع مرگ آنان، مصداق بارز جنایتهای جنگی، جنایت علیه بشریت تحت اساسنامه رم و همچنین نقض ماده ۲ کنوانسیون ۱۹۴۸ منع و مجازات نسلکشی (ایجاد عمدی شرایط نامناسب زندگی به منظور نابودی فیزیکی) است.