زندگیهای کوتاه و مادرانگیهای ناتمام زیر فشار نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه
در سراسر غزه، بارداری بهطور فزایندهای خطرناک شده است، زیرا زنان گرسنگی، آوارگی مکرر، بمباران و فروپاشی بخش عمدهای از سیستم مراقبتهای بهداشتی را تحمل میکنند.
به گزارش +۹۷۲، پزشکان میگویند که شاهد افزایش نگرانکننده از دست رفتن نوزادان پیش از تولد در میان زنان غزه بهویژه زنانی که در چادرها بدون دسترسی قابل اعتماد به غذای مغذی، آب تمیز، دارو یا مراقبتهای دوران بارداری زندگی میکنند، هستند.
وزارت بهداشت فلسطین نزدیک به ۴ هزار مورد مرگومیر از این دست را در ۶ ماه نخست سال ۲۰۲۶ ثبت کرد که در ماه آوریل (فروردین و اردیبهشت) به اوج خود یعنی ۹۲۰ مورد رسید؛ در مقایسه، این وزارتخانه تقریبا هزار و ۲۰۰ مورد مرگومیر نوزادان متولدنشده را در نیمه دوم سال ۲۰۲۵ ثبت کرد؛ حدود ۷۴ درصد از کل این موارد در ۳ ماهه نخست و ۲۷ درصد در سه ماهه دوم رخ داده است.
این روند با کاهش گستردهتر تولد همزمان شده است: میزان تولد در غزه در نیمه اول سال ۲۰۲۶ در مقایسه با نیمه دوم سال ۲۰۲۵، ۳.۲ درصد کاهش یافت.
یک متخصص زنان و زایمان در مجتمع پزشکی ناصر غزه، گفت که این بیمارستان افزایش مرگومیر نوزادان متولدنشده را در میان زنانی که آوارگی طولانی مدت و زندگی در اردوگاههای چادری را تحمل میکنند، ثبت کرده است.
وی گفت: در ۲ ماه گذشته تعداد قابل توجهی از زنان باردار، نوزادان خود را از دست دادند که این آمار شامل مردهزایی نیز میشود؛ این به دلیل وضعیت دشوار غزه و استرس و اضطراب شدیدی است که مردم ساکن چادرها در بحبوحه بمباران و بیثباتی مداوم تجربه میکنند.
به گفته این پزشک فلسطینی، بیش از نیمی از زنان باردار تحت درمان در بیمارستان دچار کمخونی هستند، در حالی که بسیاری دیگر فشار خون بالا یا دیابت بارداری را تجربه میکنند؛ وی گفت: این الگویی است که ما در سراسر غزه میبینیم و آن را بسیار نگرانکننده میدانیم.
وی همچنین گفت: توافق آتشبس تاثیر چندانی بر بهبود شرایط زنان باردار نداشته است؛ بمباران مداوم اسرائیل بارها زنان را مجبور به فرار کرده است، در حالی که بسیاری از زنان همچنان مسئول کارهای طاقتفرسای فیزیکی مانند حمل ظروف سنگین آب و ها انتظار برای جمعآوری آب هستند، تلاشی که میتواند بارداریهای آسیبپذیر را بیشتر به خطر بیندازد.
فروپاشی سیستم مراقبتهای بهداشتی غزه این خطرات را تشدید کرده است؛ بسته شدن گذرگاههای مرزی و محدودیتهای مربوط به تجهیزات پزشکی، بیمارستانها را بدون هورمونهای مصنوعی مورد استفاده برای حمایت از بارداریهای پرخطر رها کرده است، در حالی که بسیاری از زنان به نظارت قبل از زایمان یا راهنماییهای پزشکی معمول دسترسی کم یا هیچ دسترسی ندارند.
پزشک متخصص زنان و زایمان بیمارستان ناصر در ادامه اظهار کرد: هیچ مرکز دولتی یا خصوصی برای ارائه نظارت منظم قبل از زایمان وجود ندارد؛ زنان باردار فاقد مشاوره و راهنمایی در مورد نحوه محافظت از سلامت خود در دوران بارداری هستند.
منیر البرش، مدیر کل وزارت بهداشت غزه، افزایش مرگومیر نوزادان متولدنشده را یک فوریت پزشکی و انسانی توصیف کرد و گفت: این صرفا یک آمار دیگر نیست که به تلفات جنگ اضافه شده باشد؛ اینها زندگیهایی هستند که کوتاه شدهاند.
وی گفت: زنان باردار در غزه گرسنگی، سوء تغذیه، کمخونی، آوارگی مکرر، استرس روانی مزمن، آب آلوده، فروپاشی سیستم مراقبتهای بهداشتی و کمبود شدید داروها و آزمایشهای تشخیصی را تحمل میکنند.
مدیرکل وزارت بهداشت غزه هشدار داد که این افزایش شدید و بیسابقه، مستلزم تحقیقات علمی مستقل و فوری در مورد اثرات جنگ، گرسنگی، محرومیت، آوارگی و فروپاشی سیستم بهداشتی بر بارداری، مادری و آینده سلامت باروری در غزه است.
یک متخصص مامایی در بیمارستان الشفاء در شهر غزه، گفت که زنان باردار در سراسر غزه با شرایط دشواری مواجه هستند؛ وی گفت: چادرهای شلوغ، آب آلوده، زبالههای انباشتهشده و شیوع حشرات و جوندگان شرایط زندگی ناامنی را ایجاد کردهاند، در حالی که گرسنگی فزاینده بسیاری از زنان را قادر به دریافت تغذیه متعادل یا مکملهای ضروری نکرده است.
علاوه بر این، نابودی خدمات مراقبتهای بهداشتی باروری، دسترسی به تنظیم خانواده را مختل کرده و به بارداریهای ناخواسته بیشتر در شرایطی که حتی مراقبتهای اولیه دوران بارداری نیز اغلب در دسترس نیست، کمک میکند.
این متخصص مامایی در بخشی دیگر تصریح کرد: عوارض روانی نیز به همان اندازه قابل توجه شده است؛ زنان باردار در حالی که نگران آوارگی، از دست دادن عزیزان و اینکه آیا میتوانند مراقبتهای پزشکی یا حتی مکانی امن برای زایمان پیدا کنند، هستند، تحت بمباران مداوم زندگی میکنند؛ بسیاری از زنان دیگر فقط روی حفظ بارداری خود تمرکز ندارند؛ آنها مشغول یافتن مکانی امن برای زایمان، پیدا کردن پزشکی برای نظارت بر وضعیت خود یا تأمین نیازهای اولیه نوزادشان هستند.
به گفته وی، سفرهای طولانی با پای پیاده برای رسیدن به مراکز درمانی، همراه با آسیب از دست دادن اعضای خانواده، همچنان خطرات جسمی و روانی بارداری را تشدید میکند.