چه زمانی یک تراکنش مالی «پولشویی» محسوب میشود؟/ شرایط اثبات جرم پولشویی در دادگاه
جرم پولشویی یکی از جرایم اقتصادی است که با هدف پنهان کردن منشأ نامشروع اموال و وارد کردن عواید حاصل از جرم به چرخه اقتصادی شکل میگیرد. در رسیدگیهای قضایی، صرف وجود تراکنشهای مالی نامشخص یا نبود برخی نقلوانتقالات در سوابق بانکی، بهتنهایی دلیل کافی برای محکومیت فرد به جرم پولشویی محسوب نمیشود؛ بلکه باید ارکان قانونی، مادی و روانی این جرم احراز شود.
استفاده یا عدم استفاده عملی شخصی از وجوه یا مال موضوع اختلاس تفاوتی در ماهیت جرم ایجاد نمیکند و مقنن خروج وجه یا مال را از مالکیت دولت یا سایر دستگاهها، ملازم با نفع مرتکب یا شخص دیگری دانسته است، خواه شخص مرتکب از ان وجه یا مال بهرهمند شده باشد یا نشده باشد
رسیدگی به بزه پولشویی در صلاحیت دادگاه محل وقوع جرم بوده و تشکیل شعب تخصصی در مراکز استانها نافی صلاحیت رسیدگی دادگاه محل وقوع جرم نیست.
منشاء بزه پولشویی، اختفای درامد و عواید حاصل از جرم است بنابراین اختفای فعالیت اقتصادی و کتمان درامد حاصل از آن به قصد فرار مالیاتی، مشمول عنوان پولشویی نخواهد بود.
عواید و درآمد حاصل از بزه پول شویی، به نفع خزانه دولت ضبط شده و اصل مال، به مالباختگان رد میشود.