خبرنگاران مجروح غزه پشت سد نبرد رژیم صهیونیستی علیه روایت از نسلکشی
خبرنگاران اهل غزه که در طول جنگ مجروح شده یا با بیماری دستوپنجه نرم میکنند، خواستار تخلیه فوری پزشکی هستند.
به گزارش الجزیره، محمد القهوجی، عکاس خبری اهل غزه هر روز سعی میکند زندگیای را که جنگ تقریبا از وی گرفته بود، کنار هم بگذارد؛ این عکاس خبری ۴۰ ساله میگوید بازگشت به خبرنگاری به همان اندازه که یک چالش عاطفی است، به یک چالش فیزیکی نیز تبدیل شده است و هر ماموریتی با دردی که از فک، دست و پشتش عبور میکند، قطع میشود.
وی از زمانی که به سختی از یک حمله هوایی رژیم صهیونیستی در ۷ ژانویه ۲۰۲۴ (۱۷ دی ۱۴۰۲) جان سالم به در برد، با این درد زندگی کرده است، زمانی که به همراه حمزه الدحدوح و مصطفی ابوثریا از الجزیره، در مورد بازیابی پیکرها در جنوب غزه گزارش تهیه میکرد.
آنها در حال بازگشت به ماشین خود بودند که یک هواپیمای جنگی رژیم صهیونیستی گروه رسانهای را هدف قرار داد و الدحدوح و ابوثریا را به شهادت رساند و القهوجی را بهشدت مجروح کرد.
القهوجی گفت: ما زنده ماندیم و به رانندگی ادامه دادیم، زیرا هرگز تصور نمیکردیم خبرنگارانی که پیامدهای حادثه را مستند میکنند، خودشان هدف قرار گیرند؛ پزشکان من را روی پیکر حمزه الدحدوح قرار دادند، زیرا فکر میکردند من قبلا مردهام؛ بعدا متوجه شدند که من هنوز زندهام.
انفجار صورت القهوجی را از چشم تا شریان اصلی پاره کرد و جراحان را مجبور کرد صفحات تیتانیومی را در گونههایش بکارند؛ دست راست وی دچار آسیب شدید تاندون و مفصل شد و جراحان به دلیل شدت جراحتها، یک انگشتش را قطع کردند.
آسیبهای وارده به ستون فقرات القهوجی، بیحسی دائمی در اندام تحتانیاش را به همراه داشت و ایستادن یا راه رفتن را برای مدت طولانی دشوار میکرد؛ بیش از ۲ سال بعد، جای زخمهای او همچنان قابل مشاهده است و از آن زمان تاکنون بیش از ۲۵ عمل جراحی انجام داده است.
پزشکان میگویند که وی به عملهای ترمیمی بیشتر و توانبخشی طولانیمدت نیاز دارد، اما این خدمات فقط در خارج از غزه در دسترس است.
القهوجی اکنون بین ارادهاش برای ادامه مستندسازی جنگ نسلکشی رژیم صهیونیستی علیه غزه و جستوجوی درمان پزشکی تخصصی در خارج از کشور برای پایان دادن به این درد مداوم گیر کرده است.
وی در یک آپارتمان فرسوده که از زمان ویران شدن خانه اصلیاش در بمباران رژیم صهیونیستی در نوامبر ۲۰۲۳ اجاره کرده است، میگوید که بین ادامه مستندسازی جنگ نسلکشی رژیم صهیونیستی و ترک غزه برای جراحی تغییردهنده زندگیاش گیر کرده است.
القهوجی گفت: میخواهم دوباره کار کنم؛ این تنها منبع درآمد من است، اما بدنم اجازه نمیدهد کاری را که قبلا انجام میدادم، انجام دهم؛ جراحتهای من تقریبا ۹۰ درصد از توانایی کارم را از من گرفته است؛ امروز، رویای من ساده است: درمان و بازگشت به میدانی که سالها در آن داستانهای دیگران را مستند میکردم.
اعضای اتحادیه خبرنگاران فلسطینی (PJS) روز چهارشنبه در دفتر مرکزی خود در شهر غزه تحصن کردند و خواستار تخلیه پزشکی خبرنگاران مجروح و بیمار از غزه شدند؛ این گروه، ازجمله دهها خبرنگار مجروح، عکسهایی از برخی از ۲۶۳ کارمند رسانهای شهید شده توسط رژیم صهیونیستی در طول جنگ را در دست داشتند.
دبیرکل اتحادیه خبرنگاران فلسطینی، گفت: بیش از ۴۰ خبرنگار فلسطینی در حال حاضر با جراحتهای جدی مرتبط با جنگ یا شرایط پزشکی که نیاز به درمان دارند و فقط در خارج از غزه در دسترس هستند، زندگی میکنند.
این اتحادیه پروندهها و اسناد پزشکی را به سازمانهای بینالمللی ارائه داده و از آنها خواسته است تا تخلیه خبرنگاران را تسهیل کرده و حق بازگشت آنها را پس از اتمام درمان تضمین کنند.
وی اظهار کرد: حق درمان پزشکی یک حق اساسی بشر است؛ هرگز نباید به دلیل جنگ، محاصره یا محدودیتهای رفت و آمد از آن محروم شد.
اتحادیه روزنامهنگاران پاکستان (PJS) مجموعهای از تحصنها و تظاهرات همبستگی با روزنامهنگاران مجروح و بیمار را اعلام کرده و خواستار تخلیه آنها برای درمان در اسرع وقت شده است.
این اتحادیه، رژیم صهیونیستی را مسئول جلوگیری از خروج خبرنگاران مجروح از غزه میداند، اما همچنین از سازمانهای بینالمللی به دلیل عدم انجام کاری بیش از صدور «بیانیههای ابراز نگرانی» انتقاد میکند.
دبیرکل سندیکای خبرنگاران فلسطینی گفت: خبرنگاران این جنگ را از روز اول آن، اغلب با ریسک شخصی عظیم، مستند کردند؛ امروز، بسیاری از آنها دیگر چیزی جز فرصت زنده ماندن نمیخواهند.
برای معاذ الصالحی، عکاس خبرنگار ۳۴ ساله، شرکت در این اعتراض یک تجربه عمیقا شخصی بود، اما وی هنوز مجبور بود چندین مسکن را برای ایستادن روی پاهایش ببلعد.
وی گفت: من میخواهم برای حقوقم مبارزه کنم؛ من منتظر مرگ نخواهم ماند؛ بدون دارو، نمیتوانستم بایستم.
الصالحی در سال ۲۰۲۲ به بیماری شدید کرون مبتلا شد و قرار بود درمان بیولوژیکی خود را در اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کند که جنگ آغاز شد.
وی بدون درمانی که بهشدت به آن نیاز داشت، رها شد و در چرخهای از فوریتهای پزشکی مکرر گیر افتاد؛ الصالحی در تلفن خود جستوجو میکند و عکسها و گزارشهای پزشکی را نشان میدهد که از آن زمان تاکنون بستریهای مکرر وی در بیمارستان را ثبت کردهاند؛ تقریبا هر هفته، وضعیتش بدتر میشد تا جایی که هوشیاری خود را از دست داد و دوباره به بیمارستان منتقل شد.
وی گفت: من مدام سعی میکنم در برابر بیماری مقاومت کنم تا بتوانم به کارم ادامه دهم، اما هر بار که فکر میکنم بهتر میشوم، دوباره از حال میروم.
الصالحی اکنون در حین انجام ماموریتها، دارو را به همراه تجهیزات دوربین خود حمل میکند، اما گاهی اوقات این نقشها برعکس میشوند و وی یکی از قربانیان این داستان است.
وی گفت: روزهایی بود که با یک کانول داخل وریدی که هنوز در دستم بود، گزارش میدادم؛ خسته بودم، اما میخواستم به گفتن داستانهای مردم ادامه دهم؛ اکنون، من به خود داستان تبدیل شدهام؛ من کسی هستم که به درمان نیاز دارد.
این بیماری عوارض قابل توجهی داشته است و وی وزن قابل توجهی از دست داده است و میگوید بدنش پس از هر بار عود، ضعیفتر میشود.
بزرگترین ترس الصالحی و خانوادهاش این است که اگر در غزه بدون دسترسی به مراقبتهای تخصصی گرفتار بماند، وضعیتش ناگهان غیرقابل برگشت شود؛ الصالحی که پدر ۲ فرزند است، گفت: خانوادهام وحشت دارند که روزی بدنم دیگر نتواند تحمل کند؛ من نمیخواهم به آن مرحله برسم.
ترک غزه اکنون برای جلوگیری از فروپاشی کامل بدن الصحی ضروری است.
وی گفت: من چیز خارقالعادهای نمیخواهم؛ فقط میخواهم فرصتی برای درمان، بازگشت به خانوادهام و انجام کاری که دوست دارم، داشته باشم.
رژیم صهیونیستی محاصره فلجکنندهای را بر غزه اعمال کرده و دسترسی به داخل و خارج را محدود کرده و افراد نیازمند به مراقبتهای پزشکی فوری را در داخل نوار غزه گیر انداخته است.
در عین حال، تخریب نظاممند مراکز درمانی توسط رژیم صهیونیستی، بسیاری از افراد مبتلا به بیماریهایی را که معمولا در غزه قابل درمان هستند، درمانده کرده است.
طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO)، بیش از ۱۸ هزار و ۵۰۰ بیمار در غزه در حال حاضر نیاز به تخلیه فوری پزشکی برای مراقبتهای تخصصی دارند که در محل در دسترس نیست.
از زمان آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه، تنها بخش کوچکی از نیازمندان توانستهاند از طریق سازوکار محدود تخلیه پزشکی، منطقه را ترک کنند؛ هزاران نفر دیگر همچنان در فهرست انتظار هستند.
گذرگاه رفح بهعنوان مسیر اصلی برای بیمارانی که به دنبال درمان در خارج از غزه هستند، تنها بهصورت جزیی و دورهای توسط رژیم صهیونیستی باز شده است تا به تعداد کمی از فلسطینیهای بیمار و همراهانشان اجازه دهد برای درمان در مصر یا دیگر کشورها خارج شوند.
سازمانهای امدادی بارها هشدار دادهاند که محدودیتهای تردد، دسترسی به درمانهای ضروری برای بیماران دارای جراحتهای جدی، بیماریهای مزمن و بیماریهایی که نیاز به مراقبتهای تخصصی دارند و در غزه در دسترس نیستند، به تاخیر انداخته است.