عبور از خط قرمز نسلکشی پشت خطهای زرد؛ تیراندازی نظامیان صهیونیست به غیرنظامیان غزه
خطهای زرد (Yellow Lines) به خطوط مرزی و مناطق حائل تعیینشده توسط ارتش رژیم صهیونیستی در نوار غزه اشاره دارد؛ این خطوط پس از آتشبسهای موقت یا در دورههای اشغال، بهعنوان مرزهای ممنوعه برای فلسطینیهای تعریف شدهاند.
نزدیک شدن ساکنان غزه به این خطوط اغلب با تیراندازی مستقیم نیروهای صهیونیستی مواجه میشود؛ سازمان ملل این الگو را نگرانکننده خوانده و هشدار داد که چنین کشتارهایی ممکن است جنایت جنگی محسوب شوند، زیرا غیرنظامیان بدون تهدید واقعی هدف قرار میگیرند.
پس از عملیات نظامی گسترده رژیم صهیونیستی در غزه و برقراری آتشبسهای موقت مانند اکتبر ۲۰۲۵، ارتش رژیم صهیونیستی مناطق وسیعی را بهعنوان «مناطق حائل» یا «خطوط ممنوعه» اعلام کرد؛ خط زرد پیشتر حدود ۵۳٪ از مساحت غزه را پوشش میداد، اما با گسترش به خط نارنجی (Orange Line) به بیش از ۶۵٪ رسیده است.
این مناطق شامل زمینهای کشاورزی، مناطق مسکونی حاشیهای و سواحل غزه هستند؛ فلسطینیها برای دسترسی به خانههای ویرانشده، مزرعهها یا حتی جمعآوری کمکها به این خطوط نزدیک میشوند.
ارتش رژیم صهیونیستی ادعا میکند این تیراندازیها برای جلوگیری از نفوذ مقاومت فلسطین است، اما گزارشهای متعدد نشان میدهد بسیاری از قربانیان غیرنظامی، ازجمله کودکان، زنان و کشاورزان بودهاند که هیچ تهدیدی ایجاد نکردهاند.
از اکتبر ۲۰۲۵ تاکنون، صدها فلسطینی در نزدیکی خطوط زرد شهید یا مجروح شدهاند؛ گزارش سازمان ملل در مه ۲۰۲۶ نشان میدهد حدود یکسوم قربانیان این الگوی تیراندازیها پس از آتشبس در مناطق نزدیک خط مرزی رخ داده است.
رئیس دفتر حقوق بشر سازمان ملل در سرزمینهای اشغالی، اعلام کرد:اطلاعات موجود نگرانی جدی ایجاد میکند که ارتش اسرائیل به افراد غیرنظامی صرفا به دلیل نزدیکی به خط زرد تیراندازی کرده و آنها را کشته است؛ این اقدام میتواند کشتار غیرقانونی و در نتیجه جنایت جنگی باشد.
بسیاری از قربانیان در حال انجام فعالیتهای روزمره مانند کشاورزی، جمعآوری زباله یا جستوجوی پیکر شهدا بودند؛ ویدیوها و شهادتهای متعدد نشاندهنده تیراندازی مستقیم بدون هشدار قبلی است.
گسترش خطوط حائل باعث محرومیت بیش از ۲ میلیون فلسطینی از بخشهای وسیعی از غزه شده و فشار برای آوارگی اجباری را افزایش داده است.
طبق گزارشهای سازمان ملل و منابع محلی، تیراندازیهای نظاممند نظامیان صهیونیست در محدوده خطهای زرد تاکنون صدها شهید و مجروح برجا گذاشته است؛ بخش قابل توجهی از قربانیان این تیراندازیها کودکان و زنان هستند.
این تیراندازیها همچنین سبب تخریب گسترده مزرعهها و زیرساختها و تشدید بحران گرسنگی شدهاند.
تیراندازیهای یادشده بخشی از سیاست گستردهتر «ایجاد مناطق حائل» است که غزه را به مناطق کوچکتر تقسیم کرده و کنترل رژیم صهیونیستی را بر بیش از ۶۵٪ قلمرو این منطقه تثبیت میکند.
سازمان ملل این الگو را بهشدت نظاممند و هشداردهنده توصیف کرده است.
از منظر حقوق بینالملل و حقوق بشردوستانه میتوان موضوع تیراندازی نظامیان صهیونیست به مردم غزه را اینگونه بررسی کرد:
اصل تفکیک (Distinction): طبق پروتکلهای الحاقی ژنو، باید بین مبارزان و غیرنظامیان تمایز قائل شد؛ تیراندازی به غیرنظامیان بدون تهدید فوری، نقض این اصل است.
اصل تناسب (Proportionality): آسیب به غیرنظامیان نباید بیش از مزیت نظامی باشد.
اصل احتیاط (Precautions): نیروهای نظامی باید تمام اقدامات ممکن برای جلوگیری از آسیب به غیرنظامیان انجام دهند.
سازمان ملل تاکید کرد که کشتن افراد صرفا به دلیل نزدیکی به خط زرد، کشتار غیرقانونی است و میتواند جنایت جنگی تلقی شود؛ دیدهبان حقوق بشر و سازمان عفو بینالملل نیز این اقدامها را محکوم کرده و خواستار تحقیق مستقل شدهاند.
رژیم صهیونیستی ادعا میکند این مناطق نظامی هستند، اما حقوق بینالملل اشغال نظامی را توجیهکننده کشتار نظاممند غیرنظامیان نمیداند.
دفتر حقوق بشر سازمان ملل بارها الگوی نظاممند ارتش رژیم صهیونیستی در تیراندازی به ساکنان غزه را محکوم کرده است؛ گزارش مه ۲۰۲۶ به صراحت احتمال جنایت جنگی را مطرح کرد.
شورای حقوق بشر سازمان ملل و گزارشگران ویژه نیز نگرانیهای مشابهی ابراز داشتهاند؛ با وجود این، وتوی آمریکا در شورای امنیت مانع اقدامهای الزامی شده است.
پیامدهای بلندمدت این سیاست عبارتند از تسریع آوارگی اجباری، تعمیق بحران انسانی غزه، تداوم خشونت و نسلکشی و از بین رفتن روندهای صلح و ثبات.
کشتار پشت خطهای زرد، نمادی از هزینه انسانی سیاستهای اشغال و حائلسازی در غزه است؛ مواضع سازمان ملل درباره احتمال جنایت جنگی، مسئولیت جامعه بینالمللی را برای تحقیق مستقل و پاسخگویی برجسته میکند؛ بدون عدالت و پایان اشغال، صلح پایدار در منطقه غیرممکن خواهد بود.