روایتی مستند از شباهت شرایط بازداشتگاههای آمریکایی با زندانهای رژیم صهیونیستی
صلاح صرصور، رئیس بزرگترین مسجد ویسکانسین آمریکا، دهههاست که در آمریکا زندگی میکند؛ وی بهتازگی پس از ۸۰ روز بازداشت در اداره مهاجرت فدرال آزاد شد؛ وی گفت که رفتارهای غیرانسانی در بازداشتگاه مهاجرتی آمریکا، یادآور روزهایی بود که تقریبا ۴ دهه پیش در زندانهای نظامی رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی گذرانده بود.
به گزارش گاردین، صلاح صرصور در نخستین مصاحبه خود پس از آزادی در ماه گذشته، گفت: همه اینها خاطرات قدیمی از اتفاقاتی را که هنگام محاکمه در فلسطین برایم افتاد، زنده کرد: تحقیر، رفتار نگهبانان، نحوه صحبت آنها و نحوه تلاش آنها برای تحقیر مردم.
رئیس بزرگترین مسجد ویسکانسین گفت که در طول بازداشت در اداره مهاجرت بیش از ۱۴ کیلوگرم وزن کم کرده است.
صرصور که در کرانه باختری متولد شده و نزدیک به ۳ دهه اقامت دائم آمریکا را داشته است، در ماه مارس توسط اداره مهاجرت و گمرک آمریکا ICE بازداشت شد و پس از آن که یک قاضی فدرال تشخیص داد که وی احتمالا به تلافی حمایتش از حقوق فلسطینیها بازداشت شده است، (احتمالی که قاضی گفت بازداشت وی را غیرقانونی میکند) آزاد شد.
دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا همچنان به دنبال اخراج صرصور است و مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، سال گذشته شخصا یادداشتی را امضا کرد که صرصور را قابل اخراج توصیف میکرد؛ روبیو مدعی شد که اقدامهای صرصور سیاست خارجی آمریکا برای مبارزه با یهودستیزی در سراسر جهان را تضعیف میکند!
صرصور معتقد است که بازداشتش تلاش آشکار دولت ترامپ برای ارعاب مردم از محکوم کردن اقدامهای رژیم صهیونیستی در غزه بود؛ وی گفت: آنها فکر میکردند با دستگیری من، افرادی را که برای عدالت برای فلسطینیها میجنگند، میترسانند، اما برعکس است.
صرصور، ۵۳ ساله، رئیس برجسته جامعه در میلواکی است، جایی که از زمان مهاجرت به آمریکا در سال ۱۹۹۳ به همراه همسرش در آن زندگی میکند.
وی در ۳۰ مارس (۱۰ فروردین)، در راه دیدن مادر مسن خود بود که به گفته خودش، توسط دستکم ۱۰ وسیله نقلیه بدون علامت و ماموران مسلح محاصره شد و ابتدا به یک بازداشتگاه در نزدیکی شیکاگو و سپس کیلومترها دورتر به یک مرکز در ایندیانا منتقل شد.
بازداشت صرصور با محکومیت دهها گروه حقوق بشری، اعضای جامعه و قانونگذاران و همچنین اعتراضهایی در خارج از بازداشتگاه مواجه شد؛ وزارت امنیت داخلی آمریکا در بیانیهای که اندکی پس از دستگیری صرصور منتشر کرد، به محکومیتهای چندین دههای وی در دادگاه نظامی رژیم صهیونیستی اشاره کرد.
صرصور گفت: این اتهامها ناشی از دستگیری من در نوجوانی توسط سربازان اسرائیلی در سال ۱۹۸۹، در جریان انتفاضه اول، است؛ من تحت شکنجه و تهدید به تجاوز، مجبور به امضای اسناد به زبان عبری بدون فهمیدن آنها شدم؛ در نهایت پس از محکومیت در سیستم دادگاه نظامی برای فلسطینیها که نرخ محکومیت آن بیش از ۹۶ درصد است، ۲ سال را در زندان اسرائیل گذراندم.
صرصور در آخرین سفرش به فلسطین در سال ۱۹۹۵، دوباره توسط مقامهای رژیم صهیونیستی به مدت تقریبا ۳ ماه بازداشت شد.
صرصور علاوه بر همکاری با چندین سازمان محلی، عضو هیئت مدیره مسلمانان آمریکایی برای فلسطین (AMP) است، یک گروه مدافع ملی که مقامهای دولت ترامپ آن را به مقابله با منافع سیاست خارجی آمریکا متهم کردهاند.
قرار است صرصور روز چهارشنبه برای نخستین جلسه رسیدگی به پرونده مهاجرت خود در دادگاه شیکاگو حاضر شود، در حالی که پروندهای که به بررسی قانونی بودن بازداشت وی میپردازد، در حال بررسی در سیستم دادگاه فدرال است.
وکلای وی استدلال کردهاند که دولت پرونده مهاجرت وی را تسریع کرده و در واقع صرصور را هدف قرار داده تا یک نکته سیاسی را مطرح کند.
ساموئل کول، قاضی سابق مهاجرت و وکیل ارشد اتحادیه آزادیهای مدنی آمریکا در ایلینوی که وکالت صرصور را بر عهده دارد، گفت: آنها از دادگاه مهاجرت بهعنوان ابزاری برای سیاستهای اجرایی مهاجرت خود استفاده میکنند.
وی در ادامه گفت: پرونده صرصور تکرار پرونده محمود خلیل، لقا کوردیا و دیگرانی است که به دلیل فعالیتهای طرفدار فلسطین بازداشت شدهاند، اما با توجه به اینکه وی دههها بهطور قانونی در آمریکا زندگی کرده و دولت سالهاست از پرونده وی در رژیم صهیونیستی مطلع بوده، بهویژه نگرانکننده است.
طبق اسناد ارائهشده به دادگاه، دولت آمریکا از سال ۲۰۰۰ چندین بار دستگیریهای صرصور در اراضی اشغالی را ارزیابی کرده و در عین حال صلاحیتش را برای تابعیت تعیین کرده است.
وقتی صرصور که سابقه کیفری در آمریکا ندارد، برای نخستین بار بازداشت شد، فکر کرد که ماموران وی را با شخص دیگری اشتباه گرفتهاند؛ وقتی ماموران سعی کردند صرصور را وادار به امضای فرمهای موافقت با اخراج کنند، وی امتناع کرد.
صرصور گفت: من خیلی گیج شده بودم؛ زمانی که این مصیبت به چند روز کشید، متوجه شدم که به دلیل فعالیتم هدف قرار گرفتهام؛ صادقانه بگویم، این واقعا مرا شوکه کرد.
وی که دیابت دارد، گفت که از چکاپ روزانه قند خون مورد نیازش محروم شده و غذایی که به بازداشتشدگان داده میشد آنقدر بد بود که گاهی اوقات نمیدانست چه میخورد و وقتی درخواست کرد که برای نماز جمعه و همچنین جشن عید با دیگر مردان مسلمان جمع شود، به او گفته شد که نمیتواند.
صرصور یک ماه پس از آزادیاش گفت که دوران بازداشتش وی را آزار میدهد و احساس نمیکند که آن آدم سابق است؛ وی میداند که با یک نبرد طولانی در دادگاه روبهرو است، اما گفت که چیزی برای پنهان کردن ندارد.