تداوم نسلکشی رژیم صهیونیستی با تمرکز روی کودکان فلسطینی
پس از نزدیک به ۳ سال نسلکشی، جامعه بینالمللی در انجام وظیفه خود برای محافظت از آسیبپذیرترین افراد کوتاهی میکند.
سرینیواسان مورالیدار، رئیس کمیته مستقل بینالمللی تحقیق سازمان ملل درباره سرزمینهای اشغالی فلسطین، اعلام کرد رژیم صهیونیستی با کشتار و بازداشت هدفمند و نظاممند کودکان، توانایی ملت فلسطین برای ادامه حیات و تعیین آینده خود را هدف قرار داده است.
مورالیدار تاکید کرد: شواهد نشان میدهد نیروهای رژیم صهیونیستی عمدا کودکان فلسطینی را هدف قرار داده و به قتل رساندهاند؛ حمایت، مراقبت و بقای کودکان فلسطینی با حق تعیین سرنوشت ملت فلسطین پیوند دارد و حمله به آنان، در واقع حمله به موجودیت و آینده این ملت است.
به گزارش میدلایست آی، گزارش کمیسیون سازمان ملل، نشان داد که رژیم صهیونیستی عامدانه کودکان فلسطینی را در کارزار نسلکشی مداوم خود هدف قرار میدهد؛ این گزارش، قصد نسلکشی رژیم صهیونیستی برای نابودی کامل یا جزئی فلسطینیها را به تفصیل شرح داده و نشان میدهد.
مطالعه این گزارش تاملبرانگیز است؛ این گزارش جزئیات قتلعام بیش از ۲۰ هزار کودک فلسطینی و جراحت ۴۴ هزار نفر دیگر را از زمان آغاز حمله رژیم صهیونیستی به غزه در اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) شرح میدهد.
این یافتهها نه تنها کیفرخواستی قاطع علیه رژیم صهیونیستی، بلکه علیه جامعه جهانی ارائه میدهد که با عدم جلوگیری از نسلکشی طبق قوانین بینالمللی و عدم اجرای مجموعه اقدامهای موقت دیوان بینالمللی دادگستری که در اوایل سال ۲۰۲۴ صادر شد، بهطور فعال نابودی یک نسل را ممکن ساخته است.
این گزارش براساس قانون بینالمللی حقوق کودکان است که پس از جنگ جهانی اول و با تصویب اعلامیه حقوق کودک توسط جامعه ملل در سال ۱۹۲۴ متولد شد؛ این اعلامیه آسیبپذیری کودکان را به رسمیت میشناسد و تعهداتی را بر عهده دولتها و جامعه بینالمللی برای محافظت از آنها در زمان صلح و جنگ قرار میدهد.
برای کودکان در فلسطین، این وعده هرگز عملی نشد و وظیفه اساسی محافظت از آنها روزانه نقض میشود.
کودکان نیمی از جمعیت غزه را تشکیل میدهند و تصمیم کمیسیون سازمان ملل برای تمرکز بر حقوق قانونی آنها در تحلیل نسلکشی در غزه قابل توجه است؛ این گزارش نشان میدهد که اقدامهای رژیم صهیونیستی قصد از بین بردن تداوم زیستی و اجتماعی جامعه فلسطین را نشان داده است.
این گزارش، آسیبهای جسمی و روحی وارده به کودکان را در بحبوحه آوارگیهای مکرر، گرسنگی، ترومای جمعی، یتیمی و آسیبهای ناتوانکننده مستند میکند؛ برخی در زندانهای رژیم صهیونیستی دستگیر و شکنجه شدهاند، جایی که بهعنوان بخشی از فرآیند شرمساری جمعی، مورد خشونت جنسی قرار میگیرند.
چنین اقدامهایی حقوق بشر شناختهشده بینالمللی آنها را نقض میکند و جنایتهای جنگی و جنایتهای علیه بشریت محسوب میشود.
این گزارش همچنین توجه را به افزایش شدید خشونت سازمانیافته و شهرکنشینان علیه کودکان در کرانه باختری اشغالی و قدس شرقی، در چارچوب جنگ گستردهتر رژیم صهیونیستی علیه کودکان فلسطینی، جلب میکند.
تحقیقات گسترده کمیسیون سازمان ملل که بر اطلاعات منابع آزاد و مصاحبه با قربانیان و شاهدان متکی بود، داستانهایی از نوزادان، کودکان نوپا و کودکانی که توسط نیروهای صهیونیست مورد حمله قرار گرفتهاند، برجسته میکند.
کمیسیون سازمان ملل به دلیل نگرانی از اینکه این امر میتواند آنها یا خانوادههایشان را در معرض خطر قرار دهد، تصمیم گرفت نامی از این کودکان نبرد؛ بنابراین، کرامت اولیه نام بردن، حتی پس از کالبدشکافی، از این کودکان فلسطینی سلب شده است.
حمله رژیم صهیونیستی بخشهای آموزش و مراقبتهای بهداشتی به عنوان مثال با هدف قرار دادن بخشهای نوزادان و زایمان را ویران کرده است.
شهادتهای آنها، مبارزه روزانه برای بقا در میان حملهها، آوارگی، گرسنگی و ترس رژیم صهیونیستی را برجسته میکند، زیرا آنها فرزندان از دست رفته را تجربه میکنند.
بسیاری از کودکان در غزه نزدیک به ۳ سال است که نتوانستهاند به مدرسه بروند و بیش از ۹۰ درصد از تأسیسات آموزشی این سرزمین آسیب دیده یا تخریب شده است؛ در کرانه باختری اشغالی، حملههای نظامی و آزارواذیت کودکان در راه مدرسه به امری عادی تبدیل شده است.
هدف قرار دادن عمدی کودکان فلسطینی توسط رژیم صهیونیستی چیز جدیدی نیست؛ دهههاست که گروههای حقوق بشر، نهادهای سازمان ملل و محققان، نقض مداوم حقوق کودکان فلسطینی توسط رژیم صهیونیستی را مستند کردهاند.
سازمانهایی مانند دفاع از کودکان بینالملل، الحق، یونیسف و آنروا این سوءاستفادهها را پیگیری کرده و درخواستهای صریحی از کشورها برای مداخله صادر کردهاند.
در اکتبر ۲۰۲۳، چند روز پس از آغاز حمله نسلکشی رژیم صهیونیستی به غزه، گزارشگر ویژه سازمان ملل، فرانچسکا آلبانیز، گزارشی را منتشر کرد که دوره قبل را پوشش داده و جزئیات دههها کشتار، نقص عضو، زندانی کردن و یتیم شدن کودکان فلسطینی در هر سنی را که منجر به آسیبهای شخصی، نسلی و جمعی شده بود، شرح میداد.
یک سال بعد، کمیته حقوق کودک سازمان ملل به انکار مداوم رژیم صهیونیستی از تعهدات خود برای محافظت از کودکان فلسطینی اشاره کرد و «به شدیدترین عبارات نقض شدید حقوق» را که با اقدامهای ارتش رژیم صهیونیستی ازجمله تلفات عظیم جانی همراه بوده است، محکوم کرد.
نسلکشی کودکان فلسطینی توسط رژیم صهیونیستی بهصورت زنده پخش شده است؛ پزشکانی که از غزه بازگشتهاند، از درمان کودکانی که هدف قرار گرفتهاند، روایت کردهاند؛ خود کودکان تجربیات دلخراش خود را به اشتراک گذاشتهاند و حتی در بیرون بیمارستان الشفاء کنفرانس خبری برگزار کردهاند تا پیام روشنی به جهان بفرستند: ما میخواهیم زندگی کنیم، ما صلح میخواهیم، ما میخواهیم قاتلان کودکان را محاکمه کنیم.
شهادتهای آنها، مبارزه روزانه برای بقا در میان حملههای رژیم صهیونیستی، آوارگی، گرسنگی و ترس را برجسته میکند، زیرا آنها محرومیت از کودکی امن را تجربه میکنند.
رژیم صهیونیستی بهعنوان بخشی از جنگ خود علیه کودکان و با مصونیت از مجازات، برخی از گروههایی را که این نقض حقوق کودکان فلسطینی را مستند میکنند، هدف قرار داده و آنها را سازمانهای «تروریستی» اعلام کرده است؛ این روند، الگوی چندین دههای حمله رژیم صهیونیستی به دفاتر گروههای حقوق بشری و دستگیری و آزارواذیت کارکنان آنها را ادامه میدهد.
سازمان دفاع از کودکان بینالملل - فلسطین چندین بار شاهد حمله به دفاتر خود و توقیف اسناد محرمانه توسط نیروهای صهیونیستی بوده است؛ در نهایت امسال مجبور به تعطیلی این نهاد شد و به سالها تلاش برای کشف موارد نقض حقوق بشر، نمایندگی کودکان در مجامع بینالمللی و کمک و نمایندگی از افراد دستگیر شده توسط ارتش رژیم صهیونیستی پایان داد.
هدف قرار دادن سازمانهای حقوق بشر منجر به صدور بیانیهای از سوی کمیته حقوق کودک سازمان ملل شد که از رژیم صهیونیستی خواست «فورا تمام محدودیتها و موانع پیش روی مدافعان حقوق کودک و سازمانهای بشردوستانه در سرزمینهای اشغالی فلسطین را بردارد».
این کمیته همچنین از جامعه بینالمللی خواست از تمام ابزارهای موجود برای پاسخگو کردن مقامهای رژیم صهیونیستی استفاده کند.
با وجود این، جامعه بینالمللی و کشورها همچنان به رژیم صهیونیستی اجازه میدهند تا با مصونیت از مجازات عمل کند؛ این عدم موفقیت جهان در پاسخگو کردن رژیم صهیونیستی در قبال جنایتهایش است که نسلکشی در غزه را ممکن ساخته است؛ نسلکشی که عنصر اصلی آن هدف قرار دادن عمدی کودکان بوده است.
جامعه بینالمللی دههها گزارش و هشدار را نادیده گرفت و به رژیم صهیونیستی اجازه داد تا دهها هزار فلسطینی را بکشد.
بدون اقدام مشخص، ابراز «نگرانی عمیق» دولتها بیمعنی است؛ اینها جملههای آغازین مرثیه چارچوب حقوقی بینالمللی ساختهشده پس از جنگ جهانی دوم و وعده آن مبنی بر «دیگر هرگز» هستند.
بنابراین، ضروری است که کشورها توصیههای کمیسیون سازمان ملل را جدی بگیرند؛ آنها باید انتقال سلاح به رژیم صهیونیستی را متوقف کنند، تحریمهایی اعمال کنند و از پیگرد قانونیِ تمام مسئولان این نسلکشی در دادگاههای بینالمللی اطمینان حاصل کنند.