از شورهزار تا باغ پسته؛ روایت یک تغییر بزرگ در فشافویه - | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency
به گزارش خبرنگار مهر، در دل فشافویه، جایی که روزگاری زمینها به شورهزارهای بیحاصل شباهت داشتند، امروز ردیفهای منظم نهالهای پسته در ۴۰۰ هکتار زمین خودنمایی میکند. اینجا مجتمع کشت و صنعت حامیان فدک است؛ جایی که با اجرای سیستم آبیاری قطرهای و مدیریت مستمر، خاک خشک به چرخه تولید بازگشته و حالا سومین سال برداشت انبوه خود را پشت سر میگذارد.
در کنار باغ پسته، ۲ هکتار زمین نیز به کشت کاکتوس و تولید میوههای خاص اختصاص یافته؛ محصولاتی که بهدلیل خواص ویژه، جای خود را در بازارهای خاص باز کردهاند.
بخش دیگری از این مجموعه، مزرعه پرورش شترمرغ است؛ جایی که سالانه بیش از ۲ هزار قطعه شترمرغ پرواری و مولد در آن نگهداری میشود. استفاده از دستگاههای پیشرفته جوجهکشی باعث شده چرخه تولید بهصورت دقیق مدیریت شود؛ بهگونهای که نیمی از جوجهها وارد چرخه مولدسازی و نیمی دیگر وارد پرواربندی میشوند.
در بخش صنعتی مجموعه، کارگاه تولید مصنوعات چوبی با ظرفیت ۱۰۰ نفر فعال است؛ هرچند اکنون حدود ۷۰ مددجو در آن مشغول کار هستند. ماشینآلات پیشرفته وارداتی از ایتالیا، امکان تولید محصولات رقابتی در سطح بازار را فراهم کرده است.
در این کارگاه، مددجویان ابتدا دورههای آموزشی دوماهه را طی میکنند و سپس وارد چرخه تولید میشوند؛ از ساخت در و کابینت گرفته تا مشارکت در پروژههای بزرگ ساختمانی و ملی.
برخی از این نیروها پس از پایان محکومیت، همانجا ماندگار شدهاند؛ حالا بهعنوان استادکار و نیروی رسمی با حقوق و بیمه تأمین اجتماعی فعالیت میکنند.
مدل «رأی باز» در این مجموعه، به مددجویان واجد شرایط اجازه میدهد در ساعات مشخصی از زندان خارج شده و در محیطهای کاری فعالیت کنند. هدف این طرح، کاهش آسیبهای دوران حبس و آمادهسازی تدریجی افراد برای بازگشت به جامعه است.
مسئولان این طرح تأکید میکنند که مددجویان علاوه بر دریافت دستمزد، آموزشهای تخصصی نیز دریافت میکنند و درآمد حاصل از فعالیتها دوباره در توسعه کارگاهها و حمایت از خانواده زندانیان هزینه میشود.
در میان کارگاههای چوب، روایت مددجویان بخش انسانی این گزارش را شکل میدهد.
حسین که دوران محکومیت مالی خود را میگذراند، گفت: اینجا فقط کار نمیکنیم، یاد میگیریم؛ اگر رضایت آخرین شاکیام را بگیرم، فردا آزاد میشوم.
محمود نیز که در کارگاه نجاری مشغول است، این تجربه را فرصتی برای تغییر مسیر زندگی میداند: بعد از آزادی دیگر بیمهارت نیستم و میتوانم برای خودم کار داشته باشم.
این مدل اشتغالزایی تنها یک فعالیت تولیدی نیست؛ بلکه مسیری برای بازسازی فردی و اجتماعی مددجویان است. آموزش، کار و درآمد در کنار هم قرار گرفته تا دوران حبس به فرصتی برای مهارتآموزی تبدیل شود.
در پایان این بازدید، یک پیام مشترک در همه بخشها تکرار میشد:اینجا قرار است «زمان از دسترفته» دوباره به «سرمایه زندگی» تبدیل شود.