تبدیل انبارها به زندان؛ روش آیس برای افزایش ظرفیت بازداشت مهاجران
گزارشها نشان میدهد که یک ساختمان بزرگ به اندازه ۷ زمین فوتبال در ایالت آریزونا آمریکا، در حومه شهر فینیکس وجود دارد. اداره مهاجرت و گمرک آمریکا ICE آن را به قیمت ۷۰ میلیون دلار خریداری کرده است.
ساختمان دیگری در امتداد مرز جنوبی آمریکا در سن آنتونیو (تگزاس) ۳۷ میلیون دلار ارزشگذاری شده است؛ مساحت آن ۶۴۰ هزار فوت مربع است. آیس در ژانویه (دی/بهمن) یک انبار در شهرک آپِر برن (پنسیلوانیا) نه چندان دور از فیلادلفیا، به قیمت ۸۷.۴ میلیون دلار خریداری کرد.
اینها فضاهای صنعتی عظیمی هستند که برای نگهداری کالاهایی که قرار است به جای دیگری ارسال شوند، ساخته شدهاند. انبارها بادگیر هستند و گرم کردنشان دشوار است، کف سفت و سقف بلندی دارند و برای سکونت انسان در نظر گرفته نشدهاند.
اما دولت آمریکا قصد دارد آنها را به اردوگاههای بازداشت وسیعی برای مهاجران تبدیل کند. برخی از این ساختمانها میتوانند همزمان تا ۹ هزار نفر را در خود جای دهند. موج سریع خرید انبارهای جدید توسط آژانسهای اخراج، سخنان تاد لیونز، مدیر آیس، را به ذهن متبادر میکند که سال گذشته در کنفرانسی گفته بود میخواهد این تلاش «مانند آمازون پرایم، برای انسانها» عمل کند.
در حال حاضر، اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) هر شب حدود ۷۰ هزار نفر را در ۲۲۴ بازداشتگاه زندانی میکند. این تعداد در طول سال گذشته حدود ۲ برابر شده است. اما در هفتههای اخیر، همزمان با تلاش دولت ترامپ برای تسریع دستور کار اخراج گسترده، اداره مهاجرت و گمرک آمریکا و وزارت امنیت داخلی این کشور (DHS) در حال بررسی و خرید تاسیسات عظیم بودهاند.
با بودجه ۴۵ میلیارد دلاری که کنگره در قالب «لایحه بزرگ و زیبا» به اداره مهاجرت و گمرک آمریکا اختصاص داده است، این آژانس اکنون قصد دارد از این انبارهای جدید برای بازداشت و زندانیکردن تعداد بسیار بیشتری از مردان، زنان و کودکان استفاده کند.
استراتژی جدید «انبارها» نشاندهنده تغییر آشکار در شیوههای تمرکز و بازداشت مهاجران توسط دولت ترامپ است، دولتی که پیش از این به مراکز کوچکتر متکی بود.
اما این دولت پیش از این به دلیل شرایط اسکان مهاجرانی که بازداشت کرده است، مورد انتقاد قرار گرفته است.
از جمله مراکز با شرایط غیرمناسب برای مهاجران، میتوان به مرکز چادری در فورت بلیس (تگزاس)، اردوگاه چادری آلکاتراز تمساحی، بازداشتگاه کروم در میامی و مرکز بدنام دیلی (تگزاس) اشاره کرد.
با این حال، میزان سوءاستفادهها در داخل اردوگاههای بازداشت اداره مهاجرت و گمرک (آیس) به خوبی درک نشده است، تا حدودی به این دلیل که وزارت امنیت داخلی آمریکا اقدامهایی را برای محدود کردن نظارت انجام داده است. اداره مهاجرت و گمرک بارها و بارها از دسترسی اعضای کنگره به این مراکز خودداری کرده و برای جلوگیری از بازدید اعضای مجلس نمایندگان از اردوگاهها به دادگاه مراجعه کرده است.
گاردین در گزارشی نوشت: شایسته است پرسیده شود که وزارت امنیت داخلی چه چیزی را سعی میکند پنهان کند.
خبرنگاران نیز تنها توانستهاند به اطلاعات جزئی، پراکنده و محدودی در مورد آنچه در اردوگاهها اتفاق میافتد، دسترسی داشته باشند، اگرچه برخی از مهاجران زندانی در آنجا سعی کردهاند رنج خود را آشکار کنند.
در کالیفرنیا، یکی از مهاجران در بازداشتگاه اوتای مسا یادداشتی نوشت که در آن اظهاراتی مبنی بر بیماری گسترده و غذای ناکافی در داخل زندان مطرح شده بود. در این یادداشت نوشته شده بود: اینجا هوا سرد است، غذا بسیار بیکیفیت است، ۲۹۰ روز است که حتی یک تکه میوه هم نخوردهایم. ما در یک اتاق بزرگ بدون در و پنجره هستیم. هیچ علف یا درختی نمیبینیم. ما بهطور دائم بیمار هستیم.
این زندانی برای اینکه روایت خود از زندگی در بازداشتگاه را به دنیای بیرون منتقل کند، یادداشت خود را به یک بطری بست و آن را از بالای حصار اردوگاه به بیرون پرتاب کرد.
فرهنگ لغت مریام-وبستر، اردوگاه کار اجباری را اینگونه تعریف میکند: مکانی که تعداد زیادی از مردم (مانند اسیران جنگی، زندانیان، پناهندگان یا اعضای یک اقلیت قومی یا مذهبی) تحت نظارت نگهبانان مسلح بازداشت یا محبوس میشوند.
با این تعریف، اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در حال حاضر شبکه گستردهای از اردوگاههای کار اجباری را اداره میکند که در آن مهاجران بازداشتشده، که بزرگترین گروه آنها هیچ جرمی مرتکب نشدهاند، در شرایطی نگهداری میشوند که به گفته کارشناسان، غیرانسانی توصیف میشود و برای تحقیر، آسیب، بیماری و مجازات آنها طراحی شده است.
گاردین گزارش کرد: دولت آمریکا با خریدهای انبار جدید، بهدنبال گسترش و تشدید این مجمعالجزایر شکنجه است. بیماری دستهجمعی، سوءاستفاده، فقر و مرگ نتیجهی اجتنابناپذیر آن خواهد بود.