سایه تاریخی مافیا و جرایم سازمانیافته در ایتالیا؛ اعتراض مستعمرههای کیفری
در نوئورو، شهری دورافتاده در جزیره ساردینیای ایتالیا (دومین جزیره بزرگ ایتالیا پس از سیسل و منطقه خودگران در غرب این کشور)، دیواری سنگی بلند دور زندان محلی حلقه زده است، مجموعهای قلعهمانند که زمانی به خاطر نگهداری گانگسترهای شناختهشده و تروریستهای محکومشده دور از سرزمین اصلی مشهور بود.
به گزارش رویترز، اکنون فقط تعداد انگشتشماری از مافیای ارشد در آنجا بازداشت هستند و ساردینیا دیگر بهعنوان محل دفن مجرمان دیده نمیشود، بلکه برای ایجاد شهرت بینالمللی در حوزه گردشگری تلاش میکند.
البته این وضعیت میتواند تحت طرحی از دولت جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا که ساکنان را نگران کرده است، تغییر کند.
یکی از معاونان وزیر دادگستری ایتالیا در ماه دسامبر گفت که حدود ۷۵۰ زندانی که تحت رژیم سختگیرانه ۴۱بیس (41bis) نگهداری میشوند، فقط در چند مرکز اختصاصی در سراسر ایتالیا متمرکز خواهند شد که توسط واحدهای گارد ویژه برای بهبود امنیت نظارت میشوند.
به ساردینیا گفته شده است که ممکن است تقریبا یکسوم آنها را بپذیرد که بین ساساری در شمال که در حال حاضر حدود ۹۰ نفر را در خود جای داده است، کالیاری، مرکز که قرار است حدود ۹۰ نفر در این ماه به آنجا برسند و نوئورو تقسیم شده است؛ اقدامی که نگرانیهای قدیمی در مورد انگ و برچسب به این منطقه را دوباره زنده میکند.
فرماندار نوئورو با اشاره به گویان، مستعمره سابق بدنام فرانسه در جزیره شیطان، گفت: شایسته نیست ساردینیا بهعنوان کاین (پایتخت گویان فرانسه) ایتالیا شناخته شود.
رژیم ۴۱بیس ایتالیا که نام خود را از قانونی که آن را تنظیم میکند گرفته است، یکی از محدودکنندهترین رژیمها در اروپا است؛ این قانون که در سال ۱۹۹۲ پس از قتل یک قاضی ضد مافیا، معرفی شد، انزوای تقریبا کامل را بر زندانیان اعمال میکند و به گونهای طراحی شده است که مانع از اداره عملیات توسط روسای مافیا از پشت میلههای زندان شود.
۴۱بیس میگوید که این قانون ترجیحا باید در جزایر ایتالیا اجرا شود؛ سالواتوره توتو رینا، رئیس مافیای سیسیل، ازجمله کسانی بود که زمانی در ساردینیا زندانی بود.
مردم و مقامهای محلی نگرانند که این طرح دولت باعث شود که باندهای مافیایی از سرزمین اصلی ایتالیا به نزدیکی بستگان زندانی خود نقل مکان کنند و فرصتهایی برای پولشویی پولهای غیرقانونی و نفوذ در تجارت، بهویژه در مناطق کمتر توسعهیافته، مانند نوئورو، شهری با ۳۰ هزار نفر جمعیت، ایجاد شود.
نماینده مجلس ساردینیا از حزب مخالف دموکرات، ماه گذشته از زندان این شهر بازدید کرد و گفت که کار بازسازی در حال انجام است و بهطور بالقوه برای دستکم ۳۰ زندانی جدید با حداکثر امنیت جا باز میکند.
وی گفت: به راحتی میتوان در اقتصادهای ضعیف نفوذ کرد و نوئورو حدود یک با ماشین از کاستا اسمرالدا فاصله دارد؛ نفوذ مافیا در این شهر میتواند به سرعت به تفرجگاه توریستی مجلل این جزیره گسترش یابد.
گروههای مافیایی هرگز در ساردینیا که جمعیت کمی دارد، ظهور نکردهاند، اما قاضیها میگویند تحقیقاتی در مورد نفوذ احتمالی این گروهها در شمال جزیره آغاز شده است که احتمالا با حضور گانگسترهای بازداشتشده تقویت شده است.
لوئیجی پاتروناجیو، دادستان کل کالیاری، گفت: دادستانها از نزدیک پدیده سرمایهگذاریهای کامورا (یک گروه مافیایی مستقر در اطراف ناپل) را بهویژه در بخشهای گردشگری، هتلداری و رستوران زیر نظر دارند.
معاون وزیر دادگستری ایتالیا، در جلسهای در ماه دسامبر با مقامهای منطقهای، خطر جابجایی گسترده به ساردینیا را کماهمیت جلوه داد، زیرا صورتجلسه نشان میدهد که خانوادههای بازداشتشدگان ۴۱بیس معمولا مناطق تحت کنترل این گروهها را ترک نمیکنند.
وی گفت: این طرح امنیت ملی بیشتری را تضمین میکند؛ زندانهای انفرادی را امنتر میکند، زیرا فقط واحدهای نگهبانی تخصصی زندان مستقر خواهند شد.
با وجود این، رئیس دادگاه اجرای احکام در کالیاری، گفت که در صورت ورود بیشتر گانگسترها، پلیس و سیستم قضایی به منابع امنیتی بیشتری نیاز خواهند داشت.
وی تصریح کرد: وقتی جرایم سازمانیافته در اینجا ریشه بدواند، ما قادر به خلاص شدن از شر آن نخواهیم بود؛ میتوانیم آن را در بخشهایی از جنوب ایتالیا که از محرومترین مناطق از نظر اقتصادی و اجتماعی هستند، ببینیم.
ساکنان و مقامهای نوئورو میگویند که امروزه خطر دیگر، خشونت صرف نیست، بلکه جرایم یقه سفید است.
یک وکیل و سیاستمدار محلی، گفت: مافیا دیگر تیراندازی نمیکند، بلکه برای مناقصههای عمومی پیشنهاد قیمت میدهد و با جریان بودجه قابل توجه اتحادیه اروپا، خطر نفوذ جرایم سازمانیافته افزایش مییابد.
یک کشیش کاتولیک که یک تعاونی توانبخشی زندانیان در نوئورو را اداره میکند، گفت که شرایط کاری ناپایدار و حقوق پایین، محیطی ایدهآل برای این دستهها فراهم میکند.
وی گفت: در چنین شرایطی، جرایم سازمانیافته میتواند سربازان پیاده زیادی پیدا کند.
لابی تجاری Confindustria دولتهای متوالی را به عدم سرمایهگذاری در زیرساختها و مشاغل در نوئورو متهم کرد؛ رئیس محلی این گروه، گفت: ما بیشتر از خود ساردینیا یک جزیره هستیم، دور از بنادر و فرودگاهها؛ مشوقهای تجاری مورد نیاز است و در عوض ما با زندانیان ۴۱بیس مجازات میشویم.
ساردینیا مانند بیشتر مناطق جنوبی ایتالیا، دارای یک سیستم مراقبتهای بهداشتی شکننده و جمعیتی رو به پیری است؛ یک سند دادگاه کالیاری نشان میدهد که این جزیره، با ۱.۵ میلیون نفر جمعیت، در حال حاضر یکی از بالاترین نسبتهای زندانی به ساکن در ایتالیا را دارد و ساکنان آن با هزینههای مراقبتهای بهداشتی زندانیان بیشتری نسبت به دیگر نقاط کشور مواجه هستند.
انتقال یک گانگستر برای مراقبتهای پزشکی نیاز به همراهی دهها نگهبان زندان دارد و افزایش تعداد بستریهای بیمارستانی میتواند مقامها را مجبور به تعطیلی کل بخشها کند.
شهردار شهری که زندان کالیاری در آن قرار دارد، گفت: اگر مجبور به درمان یکی از آنها هستید، باید همه چیز دیگر را متوقف کنید و خدمات بهداشت عمومی را مسدود کنید.
یک مقام ایتالیایی هم گفت که دولت تاکنون هیچ تعهدی برای تقویت مراقبتهای بهداشتی زندان یا کاهش بار احتمالی بر دوش خدمات عمومی نداده است؛ زندانهای این جزیره در حال حاضر به زانو درآمدهاند؛ ما نمیتوانیم بپذیریم که دوباره به مستعمره کیفری ایتالیا تبدیل شویم.