تراژدی خشونت جنسی در نسلکشی سودان
گروهی از بازماندگان تجاوز جنسی نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) در سودان روایتهای خود را از حادثههای دلخراش اعلام کردند.
به گزارش الجزیره، در سودان، قربانیان خشونت جنسی اغلب مجبور میشوند در سکوت رنج ببرند، اشکهایشان در جایی ریخته میشود که هیچکس نمیتواند صدای آنها را بشنود؛ آنها داستانهای مشابهی دارند.
خودروی حامل مریم، زن سودانی که در تلاش برای فرار از ایالت جزیره سودان به خارطوم، پایتخت، توسط مردان مسلح متوقف شد؛ وی تنها مسافری بود که انتخاب شد و ...
داستان مریم منحصربهفرد نیست؛ در الفاشر، این فاجعه با وحشیگری بیشتری تکرار میشود.
ام کلثوم، دانشجوی پزشکی سودان گفت که مجبور شده شاهد تجاوز و قتل دسته جمعی باشد و خودش هم قربانی شده است؛ وی گفت: نیروهای پشتیبانی سریع وارد شدند و منطقه را محاصره کردند؛ آنها عمویم که مرا بزرگ کرده بود، مقابل چشمان ما کشتند.
این دانشجوی پزشکی ادامه داد: ما ۴ دختر بودیم، به همراه دختر همسایهمان.
این روایتها با گزارش جدید و تکاندهندهای که نوامبر گذشته توسط «ابتکار استراتژیک برای زنان در شاخ آفریقا» (SIHA) منتشر شد، همسو هستند؛ این گزارش نزدیک به هزار و ۳۰۰ مورد خشونت جنسی را در ۱۴ ایالت سودان از زمان آغاز جنگ در آوریل ۲۰۲۳ مستند کرده است.
مدیر منطقهای ابتکار استراتژیک برای زنان در شاخ آفریقا، در ماه نوامبر توضیح داد که اینها اقدامهای تصادفی نیستند، بلکه استراتژی هستند.
وی گفت: آدمربایی اغلب در ابتدای تهاجم رخ میدهد؛ وقتی وارد خانهها میشوند، یک سوال خاص پرسیده میشود: آیا دختری در این خانه هست؟ آیا زنان جوان وجود دارند؟ ما از بسیاری از شاهدان شنیدهایم که سربازان پشتیبانی سریع به آنها گفته بودند که برای ربودن دختران آمدهاند.
این خشونت فراتر از تجاوز فوری به اسارت طولانیمدت منجر میشود؛ مدیر منطقهای ابتکار استراتژیک برای زنان در شاخ آفریقا واقعیت وحشتناکی از بردگی جنسی و کار اجباری را توصیف کرد.
وی گفت: زنان به دلیل بردگی جنسی، بهویژه زنان جوان و میانسال و همچنین برای خدمت به سربازان کار اجباری، شستن لباس، آشپزی، ربوده میشوند.
مدیر منطقهای ابتکار استراتژیک برای زنان در شاخ آفریقا حتی نگرانکنندهتر از آن، فاش کرد که این استثمار از مرزهای بینالمللی عبور کرده است.
به گفته وی، زنان همچنین به منظور بردگی و فروش در بازارها ربوده میشوند؛ آنها از مرز به کشورهای آفریقایی همسایه سودان منتقل میشوند؛ از بدن زنان بهعنوان سلاح در این جنگ برای شکست جوامع استفاده میشود و بازماندگان را در زیر برچسبها له میکند و اغلب از شرم از بازگشت به خانوادههایشان امتناع میورزند.
ماهیت نظاممند این جنایتها توسط آرنولد تسونگا، وکیل و مدیر سابق کمیسیون بینالمللی حقوقدانان (ICJ)، که هدایت یک ماموریت حقیقتیاب به شرق چاد برای مصاحبه با پناهندگانی که از خشونت فرار میکردند را بر عهده داشت، بیشتر تایید شد.
تسونگا ماموریت خود به آدری و جنینه را دلخراش توصیف کرد و گفت: نیروهای پشتیبانی سریع کسانی هستند که به گروه ماسالیت حمله کردند؛ آنها اکثریت کسانی بودند که مورد خشونت جنسی و تجاوز قرار گرفتند.
وی با بیان اینکه دیدن این خشونت غمانگیز بوده است، گفت: این خشونت اکنون بهطور نظاممند بهعنوان وسیله و سلاح جنگی برای بیرون راندن اجباری مردم از سرزمینشان و مجازات مردان ماسالیتی که سعی در دفاع از سرزمین خود داشتند، استفاده میشود.
تسونگا هشدار داد که فروپاشی حاکمیت قانون، محیطی مطلق برای این جنایتها ایجاد کرده است؛ وی توضیح داد: نیروهای پشتیبانی سریع اکنون مرجع مسئول در این مناطق هستند؛ هیچ نهاد عدالتی در حال کار نیست؛ مصونیت از مجازات منجر به مصونیت بیشتر میشود و این مشکل مربوط به پاداش دادن به مجرمان است.
میزان خشونت بیمارستانهای محلی سودان را تحتالشعاع قرار داده است؛ در بیمارستان زنان و زایمان امدورمان، مدیر کل الگویی از جنایتها را توصیف کرد که هیچکس را در امان نمیگذارد.
یکی از مقامهای بیمارستانی سودان گفت: تجاوزها به تعداد بسیار زیاد، بسیار بیشتر از آنچه ثبت شده است، رخ میدهد؛ بیمارستان سیل قربانیان ۱۱ تا ۲۳ ساله، عمدتا دختران مجرد را پذیرفته است.
یونیسف (صندوق کودکان سازمان ملل) از آغاز سال ۲۰۲۴ بیش از ۲۰۰ مورد تجاوز جنسی به کودکان را تایید کرده است که برخی از آنها کمتر از پنج سال سن دارند.
گزارش مدیر منطقهای ابتکار استراتژیک برای زنان در شاخ آفریقا یک الگوی ۳ مرحلهای محاسبهشده را همراه با پیشرفتهای نیروهای پشتیبانی سریع ترسیم میکند: حمله اولیه به خانهها و غارت همراه با تجاوز جنسی و پس از آن حمله در فضاهای عمومی و در نهایت بازداشت طولانیمدت.
این خشونت در پسزمینه قحطی رو به وخامت رخ میدهد؛ برنامه جهانی غذا سازمان ملل هشدار داد که به دلیل شکافهای شدید بودجه، سهمیهها را در سودان از ژانویه کاهش خواهد داد و میلیونها نفر را در معرض خطر گرسنگی قرار میدهد.
در همین حال، فشارهای بینالمللی در حال افزایش است؛ انگلیس بهتازگی ۴ فرمانده ارشد نیروهای پشتیبانی سریع را به دلیل ادعای کشتار جمعی و خشونت جنسی تحریم کرد.
برای بازماندگانی مانند مریم وام کلثوم، اقدامهای دیپلماتیک تسلی چندانی ایجاد نمیکند؛ همانطور که مدیر منطقهای ابتکار استراتژیک برای زنان در شاخ آفریقا اشاره کرد، سرمایهگذاری بینالمللی برای ادغام مجدد این زنان همچنان بسیار بسیار اندک است.