دست نسلکشی صنعت تسلیحات رژیم صهیونیستی در جیب اتحادیه اروپا
دادههای عمومی نشان میدهد که شرکتهای تسلیحاتی رژیم صهیونیستی با وجود ممنوعیت اتحادیه اروپا در تامین بودجه تحقیقاتی که امکان استفاده از آنها در جنگ وجود دارد، موفق به دریافت کمکهای مالی برای پروژههای غیرنظامی شدهاند.
به گزارش میدلایستآی، اتحادیه اروپا با وجود ممنوعیت تامین بودجه تحقیقات نظامی و دوگانه، میلیونها یورو بودجه اختصاص دادهشده برای برنامههای تحقیقاتی غیرنظامی را به تولیدکنندگان تسلیحات رژیم صهیونیستی و دیگر شرکتهای تسلیحاتی سرازیر کرده است.
اسناد عمومی نشان میدهد که شرکتهای صهیونیستی که در صنعت نظامی این رژیم نقش محوری دارند، بارها در تحقیقات تحت حمایت اتحادیه اروپا، ازجمله به عنوان بخشی از برنامههای Horizon Europe و برنامه قبلی Horizon ۲۰۲۰، شرکت کردهاند.
دادههای مالی بررسیشده نشان میدهند که بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۵، هورایزن Horizon ۲۰۲۰ و هورایزن اروپا Horizon Europe تقریبا بیش از ۱۵ میلیون دلار به پروژههایی که صنایع هوافضای رژیم صهیونیستی (IAI)، یک شرکت تسلیحاتی کابینه رژیم صهیونیستی و یکی از بزرگترین تولیدکنندگان سلاح در سرزمینهای اشغالی، در آنها مشارکت دارند، اختصاص دادهاند.
صنایع هوافضای رژیم صهیونیستی پهپادها، سیستمهای موشکی و فناوری نظارتی مورد استفاده در نسلکشی غزه و اشغال کرانه باختری را تولید میکند.
از اواسط دهه ۱۹۸۰، کشورهای عضو اتحادیه اروپا بودجه تحقیقاتی را در طرحهای متوالی جمعآوری کردهاند که جدیدترین آنها هورایزن اروپا است که بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۷ اجرا میشود و بودجهای بالغ بر ۸۰۰ میلیارد یورو (۹۳۷ میلیارد دلار) دارد.
کشورهایی که عضو اتحادیه اروپا نیستند نیز میتوانند با پرداخت هزینه انجمن که به دانشگاهها و شرکتهای آنها امکان دسترسی به کمکهای مالی را میدهد، در این طرحها شرکت کنند؛ رژیم صهیونیستی یکی از بزرگترین ذینفعان در میان اعضای وابسته، بهویژه در تحقیقات امنیتی بوده است.
اتحادیه اروپا مدعی است که محدودیتهای سختگیرانهای را در مورد ماهیت تحقیقات مجاز تحت این طرح اعمال کرده و تحقیقات «استفاده دوگانه» را که میتواند برای کاربردهای نظامی اعمال شود، ممنوع کرده است تا اطمینان حاصل شود که پروژههای غیرنظامی با بودجه عمومی نمیتوانند برای جنگ استفاده شوند.
این در حالی است که رژیم صهیونیستی جدایی دقیقی بین تحقیقات غیرنظامی و نظامی قائل نیست، زیرا اکوسیستم تحقیقاتی آن از نظر ساختاری با بخش جنگی آن در هم تنیده است.
یک متخصص اروپایی در زمینه تامین مالی تحقیقات و توسعه فناوری در یک دانشگاه ایتالیایی، استفاده دوگانه برای اهداف نظامی را «استفاده بدخیم از نیات خوب» توصیف کرد.
وی گفت: کمیسیون اروپا یک نهاد اداری بیطرف نیست؛ تصمیمهای آن استراتژیک و سیاسی هستند و لزوما منعکس کننده اراده شهروندان اروپایی نیستند.
برنامههای اتحادیه اروپا ۲.۵۸ میلیون دلار به پروژههای مربوط به البیت سیستمز Elbit Systems، یکی دیگر از پیمانکاران بزرگ دفاعی رژیم صهیونیستی، اختصاص داده است.
البیت سیستمز نهتنها سلاح و تجهیزات نظارتی را برای ارتش رژیم صهیونیستی تامین میکند، بلکه بهتازگی قراردادی ۲.۳ میلیارد دلاری با طرف متهم به تامین مالی نیروهای پشتیبانی سریع در سودان که به قتلعام گسترده، تجاوز و سایر موارد نقض حقوق بشر متهم شدهاند، امضا کرده است.
پایگاههای داده اتحادیه اروپا به شکلی گستردهتر نشان میدهند که ۲ برنامه هورایزن نزدیک به ۲ هزار و ۵۰۰ پروژه با مشارکت شرکای صهیونیستی را تامین مالی کردهاند که در مجموع تقریبا به ۲.۵۵ میلیارد دلار میرسد.
در اراضی اشغالی، حتی پروژههای به ظاهر بیخطر، مانند تجزیهوتحلیل دادهها، تحقیقات دارویی یا فناوریهای زیستمحیطی، میتوانند به نفع بخش دفاعی این رژیم مورد استفاده قرار گیرند؛ در نتیجه، هرگونه تحقیقی که توسط اتحادیه اروپا تامین مالی شود، خطر همدستی در نقض حقوق بشر فلسطینیها را به همراه دارد.
اتحادیه اروپا به جای اجرای جداسازی استفاده از تحقیقات غیرنظامی و نظامی، نشان داده است که در جهت مخالف حرکت میکند؛ در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، این بلوک بهطور موثر محدودیتهای دیرینه بر تحقیقات با کاربرد دوگانه را که از زمان آغاز برنامههای چارچوب در آنها گنجانده شده بود، از بین برد.
در سال ۲۰۲۴، مجموعهای از بررسیهای سطح بالای سیاستگذاری استدلال کردند که سیاست تحقیق و نوآوری اروپا باید بهطور مستقیمتری در خدمت اهداف دفاعی باشد؛ کمی پس از انتشار این گزارشها، کمیسیون اروپا اعلام کرد که رویکرد صرفا غیرنظامی برنامه هورایزن اروپا دیگر برای این هدف مناسب نیست.
هنگامی که برنامه چارچوب بعدی در سال ۲۰۲۸ آغاز شود، لغو ممنوعیت استفاده دوگانه ساختاری خواهد بود؛ طبق برنامههای کمیسیون، یک ستون کامل از این برنامه به تحقیقات نظامی اختصاص خواهد یافت؛ در عین حال، ستونهای باقیمانده دیگر پروژهها را صرفا به این دلیل که نتایج آنها میتواند برای اهداف غیرنظامی و نظامی استفاده شود، مستثنی نخواهند کرد.
نگرانیهایی در مورد بودجه تحقیقاتی اتحادیه اروپا نیز در داخل پارلمان اروپا مطرح شده است.
گروهی از نمایندگان پارلمان اروپا تاکید کردند که فقط بین ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) و اکتبر ۲۰۲۴ (مهر ۱۴۰۳)، شرکت هورایزن اروپا ۱۳۰ پروژه با مشارکت شرکای صهیونیستی را تامین مالی کرده است که تقریبا ۱۴۷ میلیون دلار میشود.
نمایندگان پارلمان اروپا پرسیدند که آیا کمیسیون اروپا خطر اینکه این پروژهها میتوانند در طول جنگ جاری در غزه به صنعت نظامی رژیم صهیونیستی کمک کنند، ارزیابی کرده است یا خیر؛ کمیسیون فاش نکرد که چه تعداد از پروژههای تامین مالی شده پیامدهای نظامی مستقیم یا غیرمستقیم داشتهاند؛ همچنین نشان نداد که رویههای غربالگری در پاسخ به این درگیری تشدید شده است.
مارک بوتنگا، نماینده بلژیکی پارلمان اروپا که بارها کمیسیون را برای اتخاذ مواضع قاطعتر در مورد فلسطین تحت فشار قرار داده است، گفت که کمیسیون از روشن کردن اینکه آیا اطلاعات حساس به رژیم صهیونیستی منتقل شده است یا خیر، خودداری کرد.
بوتنگا گفت: آنها اساسا به ما گفتند که به آنها اعتماد کنیم؛ ما ممکن است اطلاعات را منتقل کرده باشیم، ممکن است این کار را نکرده باشیم؛ نظامیسازی هورایزن اروپا، چه در اهداف و چه در نتایج، مستلزم بازنگری در چشمانداز علمی و دانشگاهی اروپا است.
طبق گزارش Investigate Europe، صندوق دفاع اروپا (EDF)، برنامهای که رسما با هورایزن اروپا متمایز است، اما از همان بودجه کلی اتحادیه اروپا گرفته شده است، دستکم ۱۶.۴ میلیون دلار به IntraCom Defense، یک شرکت تحقیقات نظامی مستقر در یونان که ۹۵ درصد آن متعلق به صنایع هوافضای رژیم صهیونیستی است، اختصاص داده است.
طبق قوانین صندوق دفاع اروپا، تحقیقات نظامی و اطلاعات حساس نباید با کشورهای ثالث به اشتراک گذاشته شود، مگر اینکه صریحا مجاز باشد و مشمول ضمانتهای سختگیرانه باشد؛ با وجود این، از آنجا که IntraCom متعلق به صنایع هوافضای رژیم صهیونیستی است، هر تحقیق نظامی که تولید کند در نهایت برای رژیم صهیونیستی قابل دسترسی خواهد بود.
با حرکت کمیسیون به سمت عادیسازی تحقیقات با کاربرد دوگانه، دانشگاهیانی که معتقدند در پروژههای غیرنظامی مشغول هستند، ممکن است کنترل خود را بر نحوه استقرار نهایی کارشان از دست بدهند.
حتی تحقیقاتی که به نظر بیخطر میرسند، مانند ابزارهای موقعیتیابی جغرافیایی، نوآوریهای کشاورزی، سیستمهای انرژی سبز یا روشهای باستانشناسی، میتوانند در زمینههای اشغال و کنترل سرزمینی مورد استفاده مجدد قرار گیرند، همانطور که رژیم صهیونیستی در فلسطین انجام داده است.
کارشناسان بر این باور هستند که سود واقعی رژیم صهیونیستی از طرح هورایزن اروپا فقط پول نیست؛ این ادغام نظاممند در شبکههای تحقیقاتی اروپا و دسترسی نامحدود به دانش است.
صنعت تسلیحات رژیم صهیونیستی با نسلکشی رونق میگیرد و جهان همچنان به خرید آن ادامه میدهد؛ در طول ۳ دهه گذشته، ارتباط رژیم صهیونیستی با برنامههای چارچوب اتحادیه اروپا، روابط عمیق نهادی با دانشگاههای اروپایی را ممکن ساخته است.
دانشگاههای اروپایی از نظر فنی این گزینه را دارند که روابط با رژیم صهیونیستی را قطع کنند، اما در عمل، قطع ارتباط دشوار است.
کمکهای مالی هورایزن، موسسههای شرکتکننده را در طول مدت یک پروژه به هم متصل میکند و مانع از آن میشود که محققان پس از تایید بودجه، بهطور یکجانبه از پروژه خارج شوند؛ در نتیجه، پروژههای مشترک با موسسههای صهیونیستی، حتی در دانشگاههایی که آشکارا اقدامهای رژیم صهیونیستی را محکوم کردهاند یا رسما برنامههای تبادل با دانشگاههای اراضی اشغالی را لغو کردهاند، ادامه مییابد.
بوتنگا با اشاره به پروندههای جاری رژیم صهیونیستی در دیوان بینالمللی کیفری ICC و دیوان بینالمللی دادگستری ICJ تاکید کرد: اگر اتحادیه اروپا تصمیم به نظامیتر شدن دارد، باید اسرائیل را با توجه به سابقه نقض حقوق بشر، جنایتهای جنگی و جنایتهای علیه بشریت، از این شبکه حذف کند.