بر اساس اصلاحیه ماده54(مصوب خرداد1403)، دوره کارآموزی صراحتاً به دو
مرحله3 ماهه و12ماهه تقسیم شده است. بنابراین، مجموع دوره کارآموزی قانوناً
15 ماه است و پس از آن، کانون موظف به برگزاری آزمون اختبار (کتبی و
شفاهی) است.
تأخیرهای طولانیمدت (مانند گذشت 2 یا 3 سال برای ورودیهای 1402 و 1403) که ناشی از ضعف هماهنگی برای معرفی به دادگاهها یا عدم
برگزاری کلاسها باشد، مصداق بارز «تأخیر در انجام وظیفه قانونی» و «ترک
فعل» نهاد متولی است.(البته قطعا مسائلی که جنبه فورس ماژور دارند مثل جنگ تحمیلی
12 روزه یا 40 روزه علیه ایران از شمول این تاخیرات ناشی از سوء مدیریت
خارج است. هر چند که بررسی سابقه موضوع، بیانگر تطویل دوره کارآموزی به دلایل غیر فورس ماژور بیشتر خودنمایی می کند).
در پاسخ به این پرسش که «آیا راهی قانونی برای الزام کانون به برگزاری
اختبار وجود دارد؟»، پاسخ مثبت است. کارآموزان میتوانند از مسیرهای زیر
اقدام کنند:
۱. طرح دعوای حقوقی (الزام به انجام وظیفه قانونی):
کارآموز (یا گروهی از کارآموزان) میتواند با تقدیم دادخواست به دادگاههای
عمومی حقوقی، دعوای «الزام کانون وکلای دادگستری به برگزاری آزمون اختبار و
طی تشریفات صدور پروانه پایه یک» را مطرح کند.
مبنای استدلال: استناد به ماده 54 آییننامه که سقف زمانی را 15 ماه تعیین کرده است. تأخیر خارج از این
چارچوب، سلب حق اشتغال (اصل 28 قانون اساسی) و نقض حقوق مکتسبه کارآموز
محسوب میشود.
۲. شکایت به معاونت حقوقی قوه قضاییه:
بر اساس بخش پایانی آییننامه اصلی (ماده 163)، نظارت بر حسن اجرای این
آییننامه بر عهده معاونت حقوقی قوه قضاییه است. از آنجا که تأخیر در
برگزاری دوره و اختبار، نقض صریح آییننامه مصوب رئیس قوه قضاییه است،
کارآموزان میتوانند شکایتی مبنی بر «عدم اجرای صحیح ماده 54 و سرگردانی
کارآموزان» به این معاونت ارسال کنند تا قوه قضاییه به عنوان ناظر، کانون
را ملزم به اجرای به موقع قانون کند.
۳. دادگاه عالی انتظامی قضات:
اگرچه مرجع اصلی رسیدگی به تخلفات انتظامی وکلا و هیئت مدیره کانونها،
دادگاه عالی انتظامی قضات است، اما معمولاً این دادگاه به تصمیماتِ سلبیِ
کانون (مثل ابطال پروانه) رسیدگی میکند. با این حال، اگر هیئت مدیره کانون
تصمیم کتبی مبنی بر تعویق غیرقانونی اختبار بگیرد، این تصمیم در دادگاه
عالی قابل اعتراض است.
۴. شورای رقابت و کمیسیون اصل 90 مجلس:
با توجه به اینکه افزایش ظرفیت کارآموزان ناشی از «قانون تسهیل صدور
مجوزهای کسب و کار» بوده است، هرگونه مانعتراشی یا طولانی کردن غیرمتعارف
روند آموزش که منجر به تأخیر در ورود به بازار کار (دریافت پروانه پایه یک)
شود، میتواند از طریق شورای رقابت (به عنوان اخلال در صدور مجوز
کسبوکار) و یا کمیسیون اصل90 مجلس (شکایت از طرز کار کانونها و دستگاههای مرتبط) پیگیری شود.
نتیجهگیری:
در مجموع کانون نمیتواند به بهانه فقدان زیرساخت یا عدم هماهنگی با دادگستری، مدت زمان 15 ماهه (مذکور در ماده 54) را به صورت یکطرفه به 3 سال افزایش دهد.
بهترین و سریعترین اقدامِ قانونی، نامهنگاری گروهی رسمی (اظهارنامه) به
هیئت مدیره کانون و سپس در صورت عدم نتیجه، طرح دعوای «الزام به انجام
تعهدات قانونی» در محاکم دادگستری و همزمان ارسال شکواییه به معاونت حقوقی
قوه قضاییه است.