حق شُفعه فوری است....
حق شُفعه قابل اِسقاط است و اِسقاط آن بهر چیزی كه دلالت بر صرف نظر كردن از حق مزبور نماید واقع میشود....
حق شُفعه بعد از موت شفیع به وارث یا وُرّاث او منتقل میشود....
هر گاه یك یا چند نفر از وُرّاث حق خود را اِسقاط كند باقی وُرّاث نمیتوانند آن را فقط نسبت بسهم خود اجرا نمایند و باید یا از آن صرف نظر كنند یا نسبت بتمام مَبیع اجرا نمایند. قسمت چهارم - در وصایا و ارث ...
وصیت بر دو قِسم است: تملیكی و عهدی....
وصیت تملیكی عبارت است از اینكه كسی عین یا منفعتی را از مال خود برای زمان بعد از فوتش بدیگری مجاناً تملیك كند. وصیت عهدی عبارت است از اینكه شخصی یك یا چند نفر را برای انجام امر یا اموری یا تصرفات دیگری...
تملیك بموجب وصیت محقق نمیشود مگر با قبول موصیله پس از فوت موصی....
هرگاه موصیله غیرمحصور باشد مثل اینكه وصیت برای فقرا یا امور عامالمنفعه شود، قبول شرط نیست....
قبول موصیله قبل از فوت موصی مؤثر نیست و موصی میتواند از وصیت خود رجوع كند حتی در صورتیكه موصیله موصی به را قبض كرده باشد....
نسبت به موصیله ردّ یا قبول وصیت بعد از فوت مُوصی معتبر است بنابراین اگرموصیله قبل از فوت مُوصی وصیت را رد كرده باشد بعد از فوت میتواند آن را قبول كند و اگر بعد از فوت آن را قبول و موصی به را قبض كرد د...