رهن عقدی است كه بموجب آن مدیون مالی را برای وثیقه بداین میدهد. رهن دهنده را راهن و طرف دیگر را مُرتَهِن میگویند....
مال مرهون باید بقبض مُرتَهِن یا بتصرف كسیكه بین طرفین معین میگردد داده شود، ولی استمرار قبض شرط صحّت معامله نیست....
هر مالی كه قابل نقل و انتقال قانونی نیست نمیتواند مورد رهن واقع شود....
مال مرهون باید عین معین باشد و رهن دین و منفعت باطل است....
برای هر مالی كه در ذمّه باشد ممكن است رهن داده شود ولو عقدی كه موجب اشتغال ذمّه است قابل فسخ باشد....
ممكن است یكنفر مالی را در مقابل دو یا چند دین كه بدو یا چند نفر دارد رهن بدهد در اینصورت مُرتَهنین باید بِتَراضی معین كنند كه رهن در تصرف چه كسی باشد و همچنین ممكن است دو نفر یك مال را بیكنفر در مقابل...
در ضمن عقد رهن یا بموجب عقد علیحده ممكن است راهن مُرتَهِن را وكیل كند كه اگر در موعد مقرر راهن قَرض خود را اداء ننمود مُرتَهِن از عین مرهونه یا قیمت آن طلب خود را استیفاء كند و نیز ممكن است قرار دهد و...
اگر شرط شده باشد كه مُرتَهِن حق فروش عین مرهونه را ندارد باطل است....
هر گاه مُرتَهِن برای فروش عین مرهونه وكالت نداشته باشد و راهن هم برای فروش آن و اداء دین حاضر نگردد مُرتَهِن بحاكم رجوع مینماید تا اجبار ببیع یا اداء دین بنحو دیگر بكند....
برای استیفاء طلب خود از قیمت رهن مُرتَهِن بر هر طلبكار دیگری رجحان خواهد داشت....