هرگاه متوفی محجور بوده و وصی داشته است اداره تركه بوصی یا قیم واگذار میشود....
در غیر موارد مذكور در دو ماده فوق اداره تركه بكسی كه مورد اعتماد دادرس است واگذار خواهد شد....
مقررات مواد 265 و 266 و 268 و 269 و 270 و 271 و 273 و 274 و 275 نسبت بتركه متوفائی هم كه وارث او معلوم نیست جاری خواهد بود....
مدیر تركه پس از تحریر تركه دیون و واجبات مالی متوفی را اداء كرده مورد وصیت را در صورتی كه وصیت شده باشد خارج و باقیمانده تركه را از اموال منقول و غیرمنقول و وجه نقد كه در تصرف دولت یا بنگاه های بازرگا...
اگر از تاریخ تحریر تركه تا ده سال وارث متوفی معلوم شود تركه باو داده میشود و پس از گذشتن مدت نامبرده باقی مانده تركه بخزانه دولت تسلیم میشود و ادعاء حقی نسبت بتركه از كسی بهر عنوان كه باشد پذیرفته نیس...
در صورتیكه قبل از انقضاء مدت مذكور فوق ادعاء حقی بر متوفی بشود و حق نامبرده بموجب سند رسمی یا حكم قطعی دادگاه ثابت شده باشد مدیر تركه باید بپردازد و در صورتیكه حقی بموجب نوشتجات یا دفاتر متوفی محرز شو...
جز آنچه در این فصل ذكر میشود مهر و موم و برداشتن مهر و موم و تحریر و اداره تركه اتباع خارجه بهمان طریقی خواهد بود كه مطابق این قانون برای تركه اتباع ایران مقرر است....
هرگاه تبعه خارجه در ایران یا در خارجه فوت شود و در ایران دارای مالی باشد دادرس دادگاه بخش محلی كه مال متوفی در آنجا واقع است بدرخواست هر ذینفع یا بدرخواست كنسول دولت متبوع متوفی بحفظ و تصفیه امر تركه ...
دادگاه بخش پس از وصول درخواست ذینفع یا كنسول و بمحض اطلاع از فوت در مورد اخیر مادة فوق وقتی را كه از تاریخ وصول درخواست یا اطلاع متجاوز از چهل و هشت ساعت نباشد برای اقدامات تامینیه از قبیل مهر و موم و...
در صورتیكه كنسول دولت متبوع متوفی قبلا از وفات مطلع شده و امر طوری باشد كه تا اطلاع مامورین ایران بیم تضییع و تفریط تمام یا قسمتی از تركه برود میتواند شخصا اقدامات موقتی را برای حفظ آن به عمل آورده و ...