ماده 11 - منابع مالی صندوق تأمین خسارتهای بدنی به شرح زیر است:
الف - پنج درصد (5%) از حق بیمه بیمه اجباری موضوع این قانون.
ب - مبلغی معادل حداکثر یک سال حق بیمه بیمه اجباری که از دارندگان وسایل نقلیه‌ای که از انجام بیمه موضوع این قانون خودداری نمایند وصول خواهد شد. نحوه وصول و تقسیط مبلغ مذکور و سایر ضوابط لازم این بند به پیشنهاد بیمه مرکزی ایران به تصویب مجمع عمومی صندوق خواهد رسید.
ج - مبالغی که صندوق پس از جبران خسارت زیان‌دیدگان بتواند از مسؤولان حادثه وصول نماید.
د - درآمد حاصل از سرمایه گذاری وجوه صندوق.
ه - بیست درصد (20%) از جرائم وصولی راهنمایی و رانندگی در کل کشور.
و - بیست‌درصد (20%) از کل‌هزینه‌های‌دادرسی و جزای نقدی وصولی توسط قوه قضائیه.
ز - جرائم موضوع ماده (28) این قانون.
ح - کمکهای اعطائی ازسوی اشخاص مختلف.
تبصره 1 - در صورت کمبود منابع مالی صندوق، دولت موظف است در بودجه سنواتی سال بعد کسری منابع صندوق را تأمین نماید.
تبصره 2 - درآمدهای صندوق از مالیات و هرگونه عوارض معاف می‌باشد.
تبصره 3 - صندوق از پرداخت هزینه‌های دادرسی و اوراق و حق‌الاجراء معاف می باشد.
تبصره 4 - اسناد مربوط به مطالبات و پرداختهای خسارت صندوق تأمین خسارتهای بدنی در حکم اسناد لازم الاجراء است.
تبصره 5 - عدم پرداخت حقوق قانونی صندوق تأمین خسارتهای بدنی ازسوی شرکتهای بیمه در حکم دخل و تصرف غیر قانونی در وجوه عمومی می‌باشد.
تبصره 6 - مصرف درآمدهای صندوق در مواردی به جز موارد مصرح در این قانون ممنوع بوده و در حکم تصرف غیرقانونی در وجوه عمومی می‌باشد.
تبصره 7 - به منظور ترویج فرهنگ بیمه و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی آن دسته از دارندگان وسایل نقلیه مشمول بیمه اجباری موضوع این قانون که ظرف مدت چهار ماه ازتاریخ لازم الاجراء شدن این قانون نسبت به خرید بیمه نامه اقدام نمایند از پرداخت جریمه موضوع بند «ب» این ماده معاف خواهند بود.
ماده 12 - صندوق مجاز است موجودی‌های نقدی مازاد خود را نزد بانکها سپرده‌گذاری و یا اوراق مشارکت خریداری نماید مشروط بر آن‌که سرمایه‌گذاری‌های مذکور به نحوی برنامه‌ریزی و انجام شود که همواره امکان پرداخت خسارت کامل به زیان‌دیدگان مشمول تعهدات صندوق وجود داشته باشد.