ماده 155 - در مواردی که قاضی به شهادت شاهد به عنوان دلیل شرعی استناد می نماید لازم است شاهد دارای شرایط زیر باشد:
1 - بلوغ
2 - عقل
3 - ایمان
4 - طهارت مولد
5 - عدالت
6 - عدم وجود انتفاع شخصی برای شاهد یا رفع ضرر از وی
7 - عدم وجود دشمنی دنیوی بین شاهد و طرفین دعوا
8 - عدم اشتغال به تکدی و ولگردی. تبصره 1 - در مورد عداوت دنیوی چنانچه شهادت شاهد به نفع طرف باشد پذیرفته می شود. تبصره 2 - در حقوق الناس شهادت در صورتی پذیرفته خواهد بود که به دستور دادگاه صورت گیرد. تبصره 3 - کسی که سابقه فسق یا اشتهار به فساد دارد چنانچه به منظور ادای شهادت توبه کند تا احراز تغییر در اعمال او و اطمینان از صلاحیت و عدالت وی شهادتش پذیرفته نمی شود.