(فقه) هر لفظ را ماده و صورتی است: ماده حروف آن است و هیات، ترتیب قرارگرفتن حروف و حرکات و سکنات آن. اگر ماده و صورت لفظ جمعأ برای یک معنی ازمعانی وضع شود این وضع را وضع شخصی نامند چنانکه لفظ ( شیر) برای معنی حیوان درنده معروف وضع شده است هیات آن را معنی مخصوصی نیست و ماده آنراهم معنی مخصوصی نیست هیات و ماده جمعأ برای این معنی وضع شده اند. ( رک. وضع نوعی)