( مدنی- فقه) اجتماع دو عنوان دائن و مدیون دریک شخص نسبت بیک دین موجب میشود که آن شخص مسلط برذمه خود گردد و این سلطه قانونی را که شخص برذمه خود دارد مالکیت مافی الذمه نامند و آن شخص را مالک مافی الذمه گویند مثل اینکه کسی بپدر خود مدیون باشد و پس از فوت پدر تمام ترکه از دیون و اموال و مطالبات باو منتقل شود در اینصورت او مالک مافی الذمه خود خواهد شد (ماده 300 قانون مدنی ).