( مدنی- فقه)قسمتی کلی ازعین موجود در خارج که بقید اشاعه مورد معامله واقع شده باشد مانند یک من گندم مشاع از یک خرمن( در اینصورت بایع نمی تواند بمیل خود یک من را جدا نموده و بمشتری بدهد و باید افراز بتراضی یا بحکم دادگاه باشد) ویک دانگ از یک خانه یا از یک قطعه زمین. معمولا این نوع معاملات در مورد اراضی و خانه و باغ وآسیاب و اتومبیل وکشتی و امثال آنها واقع میشود (ماده 350 ق- م ).