( مدنی - فقه )قسمتی ازعین موجود درخارج که تمام آن، صورت وحدت عرفی داشته باشد (مانند خرمن گندم )و قید اشاعه هم نشده باشد مانند من گندم از یک خرمن معین وموجود در خارج (بدون قید اشاعه) که درمعرض بیع واقع شده باشد در اینصورت بایع مختار است بمیل یکطرفی خود یک من گندم از آن خرمن را جدا کرده به مشتری بدهد (ماده 350 ق - م). ((کلی درمعین ))نیزمرادف اصطلاح بالا است.