( فقه- مدنی) کفالت بدن که گاهی کفالت تن وگاهی کفالت به نفس وگاهی کفالت بمعنی اخص بآن گفت می شود عبارت است از تعهد شخص باحضار مدیون( متعهد) در موعد معین (کفالت مؤجل و موقت) یا هروقت که متعهدله او را بخواهد ( کفالت مطلق ). درمقابل عقد ضمان بکار رفته است ( نهایة المحتاج- جلد 4- ص 431)
(رک. ضمان )