(مدنی- فقه )کسیکه سهم ارث او در قانون نصاب معین( ازقبیل ثلث، ربع، سدس وغیره )ندارد و باعتبارخویشاوندی درترکه متوفی سهیم میشود چنانکه پسر متوفی درصورت نبودن و ارث دیگرعلاوه برفرض خود باقی ترکه را هم به ارث میبرد. این اصطلاح درمقابل صاحب فرض استعمال میشود(ماده 893 ـ 894 ق - م).