قانون مصوب پنجم جمادی الاولی 1335 قمری که دردوره تعطیل مجلس به پیشنهاد نصرت الدوله وزیرعدلیه به تصویب هیات وزیران رسید و مدتی بطور موقت اجراء می شد ودارای 348 ماده است ماده 348 آن می گوید: مجازاتهای مقرره در این قانون درباره مقصرین فقط ازحیث جنبه سیاسات عرفیه و حفظ انتظامات ملکیه است لکن تقصیرات و جنایاتی که موافق موازین اسلامی طرق تعقیب وکشفش میسر و عقوباتش مضروب و معین است راجع به محکمه جنائی اختصاصی است که پس از محاکمه رسمی و صدور رای حاکم شرع متصدی امر قضاء، مقصرین موافق حدود و تعزیرات مقرره در شرع اسلام مجازات میشوند.