(فقه) قاعده ای که ابزار استنباط احکام و اجتهاد است. از مواردی که درگذشته عده ای اتلاف عمر کرده و بیهوده کوشیده اند بین علم اصول و علم قواعد فقه فرق بگذارند( وفرقی هم که گذاشته اند چندان ثمره و نتیجه عملی قابل توجه ندارد )اصطلاح قاعده اصولی ( یا مساله اصولی )و قاعده فقهی پدید آمده است که بسیاری از فقهاء( بلکه اکثر فقهاء اسلام) کوچکترین توجهی باین فرق بی ثمر نکرده اند.