(فقه - مدنی )زمین های کشاورزی درمصر که ملک دولت بوده وافراد باذن حکومت حق بهره برداری ازآنها را داشته و زنان از آن ها ارث نمی بردند وباذن حکومت قابل وقف کردن بوده است. بموجب عقدی که اسم آن غاروقه است ماذون منتفع از زمین مذکورآنرا در ازاء دین خود نزد دائن می گذاشت تا دائن از منافع آن زمین برای ربح طلب خود بهره بردارد ولی اصل دین مستهلک نشود وباقی بماند وهر وقت که مدیون اصل دین را میداد زمین را پس میگرفت ودرحقیقت نوعی ازرهن تصرف بوده است.