(فقه) عبارت است ازعامی که اثر قانونی راجع بآن، درفرد فرد عام بطور مستقل صدق کند مانند ماده 141 ق - م که میگوید: مراد از احیاء زمین آن است که اراضی موات ومباحه را بوسیله عملیاتی که درعرف آباد کردن محسوب است... قابل استفاده نمایند. دراین ماده اراضی موات، عام است واثر قانونی آن، احیاء عرفی است. این اثر در مورد هر زمین موات بطور جداگانه صدق میکند یعنی احیاء هرزمین مواتی عبارت است ازقابل استفاده ساختن آن زمین بوسیله کارهائی که درعرف، آباد کردن محسوب شود. ( دراصطلاح دیگر آنرا عام افرادی هم گویند ) رک. عام مجموعی چون غالبأعام بصورت عام استغراقی است علی القاعده عام را استغراقی تلقی می کنند تا دلیلی برخلاف آن باشد. این قاعده را ((اصل استغراقی بودن عام )) نامیده اند.