( فقه)هرقاعده که شناختن واستعمال آن برای استنباط حقوقی یا قضائی درموارد اجمال یا سکوت یا تعارض قوانین بکار رود طریق استنباط نامیده می شود مانند قواعد عام و خاص- قاعده وارد مورد اغلب قاعده غلبه ومانند اینها. استعمال دائمی قواعد وابزار و طرق استنباط موجب یکسانی و استواری اظهار نظر در مسائل حقوقی وقضائی است وتمرین دراین کار ایجاد قدرتی درذهن می کند که بکمک آن مشکلترین مسائل این علم و فن قابل حل است.