(فقه)یعنی شکی که مربوط است به پیدایش امری که میتواند چیزی را که قبلا وجود پیداکرده از بین ببرد و نیز شک در رافع بودن چیزی که فعلا وجود پیدا کرده نسبت بچیزی که قبلا وجود داشته است. قسم اخیر را بعضی شک در رافعیت موجود نام داده اند که مرجعش بهمان نوع اول است.