درحاشیه اسناد عادی که محاضر قدیم ( قبل از تشکیل ثبت اسناد و املاک در ایران) وفقهاء مینوشتند صاحب محضر( و معتمدان حاضر در جلسه )وقوع معامله را نزد خود گواهی نموده و این گواهی کتبی که ممهور بمهر آنان میشد سجل وقوعی نامیده می شد. درمقابل سجل اعترافی استعمال می شد ( رک. سجل اعترافی )