(دادرسی مدنی) صفت مالی از اموال محکوم علیه یا مدعی علیه که بموجب قرار تامین دادگاه توقیف میشود (ماده 225- 229 دادرسی مدنی) یعنی مالی که ازجهت قضائی در قید است (و طلق نیست) درگروگان و در قید چیزی بودن از مفاهیم لغت رهن است چنانکه در این حدیث آمده است: ان الحجر المغصوب فی الدار رهن علی خرابها (یعنی سنگ غصبی که در ساختمان غاصب بکار برده شده قید وگروگان برای تخریب آن ساختمان بمنظور رد سنگ بصاحب آن است.) لغت رهن در رهن قضائی محمول برمفهوم وثیقه هم میتواند باشد.