(مدنی - فقه) درعقود جائز موت وجنون یکی ازطرفین موجب انحلال عقد است (ماده 954 ق - م) و حال اینکه در هبه پس از فوت واهب یا متهب عقد هبه نه تنها ازبین نمی رود بلکه ازحالت تزلزل خارج شده وکاملا لازم وغیر قابل انحلال میشود (ماده 805 ق - م) بهمین جهت بین ((قابلیت رجوع)) و ((جواز)) فرق نهاده اند. اگر وصیت تملیکی را ایقاع بدانیم باید بگوئیم وصیت تملیکی ازظرف موصی یک ایقاع قابل رجوع است نه یک ایقاع جائز زیرا بموت موصی این ایقاع نه تنها از بین نمی رود بلکه لازم میشود.