(مدنی - فقه )عقد رهن عقدی است که بموجب آن، مدیون مالی را برای وثیقه به راهن می دهد. رهن دهنده را راهن و طرف دیگر را مرتهن و مال مذکور را مال الرهانه ومال مرهونه ومال مرهون و عین مرهونه نامند. (ماده 771 – 772 - 779 ق - م) معاملات با حق استرداد درحقوق کنونی ما عمومآ بمنظور دادن وثیقه از طرف مدیون بدائن تاسیس شده است و رهن و بیع شرط خیلی از صفات قدیمی خود را با وضع مواد 34-34 مکرر قانون ثبت از دست داده اند. هرجا که اجراء ماده 34-33 مکرر قانون ثبت در عقد رهن میسر نشود همان مقررات رهن مدنی بکار می رود مانند رهنی که عین مرهونه قبل از اداء دین تلف شده باشد.