(جزا) کسیکه برای اقدام بامری یا امتناع از انجام امری که از وظائف مستخدمان و ماموران دولت(اعم از قضائی و اداری) و بلدی و داوران و ممیزان و مصدقین است وجه یا مالی (منقول یا غیر منقول) بدهد راشی محسوب است (ماده 142 قانون مجازات) کسیکه واسطه بین راشی و مرتشی است یعنی موجبات تحقق این جرم را فراهم می آورد (بصورت مذاکره وجلب موافقت و رساندن وجه یا مال مذکور) او را رائش گویند.