الف - بمعنی اعم: رشته ای است ازعلم حقوق که هدف آن تعیین قواعد راجع بتشکیلات قضائی، صلاحیت مراجع قضائی، تعیین مقررات راجع باقسام دعاوی و اجراء تصمیمات دادگاهها می باشد. در فقه بآن قضاء می گفتند.
ب- بمعنی اخص : مجموعه عملیاتی است که بمقصود پیداکردن یک راه حل قضائی بکار می رود مانند مجموعه مقرراتی که برای اخذ یک تصمیم در یک دعوی معین بکار برده میشود.