متعلق خیار (هرخیاری باشد) دوچیز است: الف - ابقاء عقد صحیح (زیرا خیار فقط در عقد صحیح پیدا میشود نه درعقد فاسد) ب- ازاله عقد صحیح سایرمشخصات خیارات داخل در ماهیت حقوقی صار نمی باشند بلکه از عوارض و مختصات آن خیارمحسوب میشوند بنابراین فوریت خیار (بعد ازعلم بعیب. ماده 435 ق- م) فقط متوجه خود خیار است نه متوجه عوارض آن مثلا بعد ازعلم بعیب، متضرر باید فورا قصد ابقاء عقد یا قصد ازاله و فسخ عقد را اعلام کند: اگر قصد ابقاء عقد را فورا اعلام نمود (یا با وجود علم بعیب غمض عین ومسامحه نماید این عمل کاشف از اسقاط حق فسخ است) بالطبع و بحکم قهری قانون (ماده 422 ق – م) مستحق ارش است ومطالبه ارش فوریت ندارد زیرا ارش از لوازم قهری ابقاء عقد است و داخل در ماهیت خیار نیست تا مشمول فوریت خیارعیب باشد پس تا وقتی که مرور زمان شامل حق ارش مزبور نشده میتواند ارش را مطالبه کند.