(فقه) حقی که بدون در نظر گرفتن مورد خاص و بحسب اعتبار قانونگذار مقرر شده است مانند حق مالکیت، حق ایصاء. در اصطلاحات حقوق کنونی ایران آنرا ((حق موضوعی)) و ((حق کلی)) گفته اند. انتقاد - بعضی از نویسندگان آنرا ((حقوق برون ذاتی )) نامیده اند این ترکیب نامانوس دراز که وصف تنافر را هم دارد نباید بکار رود زیرا پیش ازجعل این ترکیب در اصطلاحات حقوق ما معادل آن وجود داشته است و علاوه بر این اگر بنا بساختن اصطلاح باشد اینطور ترکیبات زمخت و خشن را که حکایت از ناموزون بودن طبع وکجی سلیقه می کند نباید اظهارکرد تاچه رسد که برکتب وصحائف نویسند.