(مدنی – ثبت) حقی است که بموجب آن مدیون در معاملات با حق استرداد (رک. معامله با حق استرداد) میتواند با رد طلب بستانکار خود مال مورد وثیقه را تحت تصرف کامل خود درآورد. ذکر کلمه (استرداد) که موهم نقل مال از طرف مدیون به دائن است بیمعنی است زیرا در معاملات با حق استرداد درواقع نقل مال وجود ندارد و بیع شرط که بارزترین فرد این گونه معاملات است امروزه مملک نیست و ناقل مبیع نمی باشد (صدر ماده 34 مکرر قانون ثبت)