(فقه - قانون مدنی) حجی است که سهم (فرض) وارث را از حداعلی به حد ادنی تنزل دهد خواه خود حاجب را بهره ای از ارث باشد (مانند اولاد که حاجب ابوین نسبت به زائد بر سدس می باشند یا زوج و زوجه را از نصیب اعلی به نصیب ادنی تنزل می دهند) خواه نه مانند اخوه و اخوات میت که مادر خود را از ثلث به سدس تنزل می دهند (ماده 887 قانون مدنی)