(فقه – مدنی) هرعقد جائزی که طرفین بتوانند جواز آنرا تبدیل به لزوم کنند آن جواز ((جواز حقی)) است مانند جواز عقد وکالت که میتوان آنرا از بین برد باین صورت که وکالت وکیل یا عدم عزل در ضمن عقد لازم شرط شده باشد (ماده 679 ق- م) درمقابل جواز حکمی استعمال میشود.