دراصطلاح اداری عصر تیموری به هریک ازسربازان یک گروه ده نفری گفته می شد که رئیس آنها را اون باشی میگفتند. بر هر ده نفر اون باشی یک یوزباشی ریاست داشت و برهرده یوزباشی یک مین باشی که او را امیر هزاره (امیر تومان) هم می گفتند. بنابراین امیر لشکرلااقل باید مین باشی باشد یعنی امیر هزار سرباز باشد (عبارت امراء لشکر که هنوز مستعمل است از بقایای استعمالات قدیم است که فعلا بصورت دیگر بکار میرود.)